Maan, mond en missMieke

Ik ben Mieke Totté, zit in het vijfde jaar gezondheids- en welzijnswetenschappen op joma. Ik ben lid van een gezellig gezin, heb twee zusjes en een broertje, een lieve mama en papa en twee honden (nu ja, die horen niet écht bij het gezin, maar zijn het vermelden waard). Ik hou van rode snoepjes, bruine ogen, roze shampo, vakantie én letters.

Vooral de letters zijn belangrijk. Zonder letters was er geen Mieke en waren er geen mensen, en zonder mensen geen letters! Ik ben een gigantische tetter, tover een hele dag de meest idiote verhalen uit mijn getrainde mond. En ook mijn vingers kunnen er wat van. Door te schrijven, dichten, bloggen, … kan ik zelfs die éxtra woorden kwijt. Dingen die ik vreemd genoeg niet over mijn lippen krijg, vloeien vaak zonder problemen uit mijn pen, alsof ze de teut van een theekan is. Moet je wel iets instoppen, zonder gevoel geen gedichten, maar ‘t komt er perfect (en overheerlijk ) weer uit.

‘t Was dus ook weer een mooie kans om hier mijn creativiteit op los te laten. Elke maand komen vertellen over iets wat zo belangrijk voor me is, is een mooie ode aan die passie. Want zeg nu zelf, woorden ZIJN toch gewoon bijzonder? Verbaal gezien heeft de maan me alvast veel moois te bieden. Elke eerste maandag van de maand hier mogen schrijven … symbolisch toeval

Ik ben dit nieuwe jaar meteen begonnen met een verbale uitspatting. Zoals de traditie in onze familie dat wil, had ik weer enkele nieuwjaarsbrieven klaar. De meeste leeftijdsgenoten houden zich daar niet meer mee bezig, maar ik vind het een mooie gelegenheid om toch eens even te zeggen hoe belangrijk sommige mensen zijn!!
Dus was ik (uiteraard weer véél te laat) beginnen schrijven. En tijdens het schrijven ontdekte ik dat dit jaar 2008, symbolisch gezien, veel te bieden heeft.

Ingekort (de héle brief zou snel vervelen, die was bedoeld voor een superenhousiaste oma, niet voor iets of iemand anders) komt het erop neer dat de twee zou kunnen staan voor samen. Samen dingen doen, samenwerken, kráchten bundelen Een nul kan staan voor een geheel, perfect rond, harmonieus en standvastig. Of ze symboliseert het nieuwe begin, nieuwe kansen, van helemaal niets beginnen. De acht was een hele uitdaging, maar met dank aan onze lerares wiskunde heb ik haar vanop haar kant bekeken. En dan staat ze voor oneindigheid (niet de lerares, de acht, uiteraard). Hopelijk krijgt iedereen in 2008 dus de kans om samen met lieve mensen nieuwe dingen te proberen, een perfect geheel te vormen en oneindig gelukkig te kunnen zijn!!

En in afwachting daarvan ben ik alweer wat gelukkiger omdat ik mij heb kunnen uitleven op deze toffe blog.