The Sausage Machine

mei 29, 2008

Fw: Radio 1 @ Scholieren. Welke scholier wil een dag werken op de redactie van Peeters & Pichal?

Spreading the News … Radio 1-presentatoren Annemie Peeters en Sven Pichal lanceerden vandaag deze oproep: Welke scholier wil op maandag 23 juni 2008 komen werken op de redactie van het programma Peeters & Pichal op de Reyerslaan in Brussel? Ze bieden hiermee een überhippe oplossing voor het probleem van veel ouders die na de examens van hun kinderen in het middelbaar voor opvang moeten zorgen. Tijdens de deliberaties is er immers in de meerderheid van de scholen geen opvang voorzien. Voor de meeste scholieren begint de zomervakantie dan ook al veertien dagen eerder dan ‘normaal’. Ouders die zich door de school in de steek gelaten voelen, reageren. Immers, ziet de school er ook niet streng op toe als hun kinderen de school verzuimen om bijvoorbeeld een dag of meer eerder met vakantie te kunnen vertrekken? Anderzijds ziet diezelfde school er geen graten in als ze na de examens dagenlang ‘vrij’ geeft …

Het radioprogramma meldt op de website van Radio 1:

Dus: alle jongeren die hun dagen voor de grote vakantie wel eens ‘anders’ willen doorbrengen, mogen zich aanmelden. Misschien mag jij dan wel mee de inhoud van ‘Peeters en Pichal’ bepalen. Stuur een mailtje naar peetersenpichal@radio1.be of laat je reactie hier achter, op dit forum. Graag met een motivatie erbij! 

Citaat, audio en forum: http://www.radio1.be/programmas/pepi/966740/ 

@ Peeters & Pichal

Geweldig, uw idee! Mooi, toch, interactieve radio! Oor voor de stem van de jongeren! Succes op 23 juni 2008!

@ mijn voormalige 5 & 6 so
@ scholieren, kinderen en jongeren

Grijpen, die buitenkans! Durven werken, aan je profilering! Tonen, je talenten! Aanbrengen, die eigen thema’s! Komaan, opkomen, Stefan (politiek en maatschappij, voetbal), Evelyn (communicatie, PR), Sven (multimedia), Tamara (toekomstdromen, flow, EQ, medica), Dieter (gaming, taal, creativiteit), Ellen (cultuur, management), Yannick (gaming, design), Line (cultuur, literatuur, sociologie), Maxime (wetenschap, communicatie, farma), Mieke (bloggen, geluk/welzijn, muziek, gezondheid), Christophe (bloggen, muziek, school), Lindsay (poëzie, schrijven, journalistiek), Sam (fotografie, reportage), en de anderen, verheffen, die stemmen! Dit wordt vast een Dag om Nooit te Vergeten! Succes op 23 juni 2008 op Radio 1bij Peeters & Pichal!

 

Over wat ze schrijven? Persvers van Jean-Marie en Jean Paul

Foto’s www.dejournalist.nl, www.deburen.eu, www.bakkerijandy.be, www.garant-uitgevers.be
O, ja, voor wie zich vragen stelt over het schilderij: het is L’ Origine du Monde van Gustave Courbet, en de ingepaste tekst is Conjectures fausses en théorie des nombres van Raymond Queneau. De langharige heren onder de lampenkappen: links Joël de Ceulaer en rechts Jean Paul Van Bendegem.

Omdat beelden zoveel sneller zoveel meer zeggen dan meer dan duizend woorden of iets minder … 

Waarover wereldster Jean-Marie Pfaff en geleerde Jean Paul Van Bendegem wel schrijven in hun nieuwste publicaties van einde mei 2008? Er is humor, sport, Brusselmans, Ruud Gullit, Sugar Jackson, Raymond Queneau, Gustave Courbet, Sherlock Holmes, … door Jean-Marie veelal in interviews en door Jean Paul in elf hoofdstukken verwerkt.

Jean-Marie Pfaff en Jean Paul Van Bendegem: “twee onverenigbare grootheden of toch niet”? Bestaat er nog wel zoiets als “hoge en lage cultuur“? Zijn het niet facetten van een en dezelfde wereld? In de kaleidoscoop van de media zijn beide celebs als tekstproducenten minstens even interessant. Twee voorbeelden uit mijn onderwijspraktijk. In en met mijn klas ontvingen we live even enthousiast en geïnteresseerd Bart Moeyaert als Lindsey Pfaff (n.a.v. de eerste strip (over) De Pfaffs). En in mijn project voor Deutsch-als-Fremdsprache onder de titel Deutsch von Ausländern figureerde o.a. Jean-Marie Pfaff als motivator naast Jan Hoet. Ik herinner me dat Lindsey Pfaff ons als klasdecoratie gesigneerde posters van haar vader bezorgde en als lesdocumentatie een videoband … Jean-Marie werd journalist … Lyndsey schrijft columns over haar moederschap voor de Nederlandse site Jonge Gezinnen. Ze doet dat onder de titel De groeten uit België.

Hoe alles met alles samenhangt - geen versnippering of verbrokkeling, maar uitwaaiering in een ‘mysterieuze samenhang van alle dingen’ ? Flirten met wat er gebeurtKlik naar Jean-Marie, klik naar Jean-Paul, klik naar Jean-Paul, klik naar de Jean-Marie, klik klik.

Op 17 juni 2008 stelt Jean Paul Van Bendegem zijn nieuwe boek voor bij deBuren in Brussel. Die andere filosoof, Joël De Ceulaer, zal hem interviewen. En in december 2008 verschijnt het tweede nummer van Jean-Marie Pfaffs glossy, of zoals de Nederlanders het graag horen, zijn ‘personality magazine’.

Hoe alles met alles samenhangt? Professor Van Bendegem verwacht uw reacties op zijn boek op zijn adres: Jean-Paul.Van.Bendegem at vub.ac.be.

Wiskundemeisjes

Jullie doen ook aan boekpromotie. Naast al het andere niet te missen op jullie ongemeen prachtige, humoristische en leerrijke blog (van hoogste kwaliteit!). Wat zouden jullie van deze nieuwe Van Bendegem denken? Een ‘boek der boeken’ van een wiskundige en filosoof? En van Raymond Queneau op de cover? Nog een wiskundige-literator

 

mei 21, 2008

Allejezus, betrapt in het Arcadia der poëten!

Voor wie nog koortsachtig op zoek is naar literactua … ter voorbereiding van het examen Nederlands, component Literatuur. Drie uitdagingen! Of gewoon een zoekwerkje-tussendoortje voor wie zin heeft in poëzie …

  • uitdaging 1 Heeft de man op de foto dit gedicht geschreven?

Een vrouw mag dan
Pakweg duizend gezichten hebben
Haar borsten
Zijn op een hand te tellen

  • uitdaging 2 Zoek een foto van de dichter van volgend gedicht! 

Ik heb je verguld in mijn gedachten.
Een sieraad-idee, een must-have-concept.
Een vrouw uit de duizend, wie weet
wat nog meer. Nooit geef ik het bloot,
die gedachte gedaante van jou die ik draag
als de kleren van de keizer
in wie ik alsnog geloof.

  • uitdaging 3 Wie, ja wie schreef deze Tango?

TANGO

Zonder zonden gaat dit zoeken niet maar tevergeefs
is de hooggehakte tango met je zachte moordenares,
het betuttelen van de getuite lippen, het nippen
aan haar nat van jou, haar gevaarlijke vat op jou.

Vrijen is een vrolijk sterven voor beginners.
De attributen van de droefte rusten, roesten niet
in de vrucht van haar lichaam. Allejezus,
die fuik van het furieuze vergeten!
Je leest braille met haar tepels en weet:
 
als een ranke ruiter berijd je haar
en geen landschap schuift voorbij,
geen snee is glimlach, geen slaap geneest.
Je thuiskomst in haar is ongemeubileerd.

@ mijn voormalige 5 & 6 so

Als het van mij afhing :-) … voor 12 extra punten, douze points!

mei 20, 2008

ESC 2008

Douze points voor funky beats of … ?

Met Fred Brouwers van Klara en de Koningin-Elisabethwedstrijden, mijn studiegenoot in de Germaanse in Leuven,       

en mijn oud-leerling Rutger Gaumann     

stem ik op Ishtar! O julissi na jalini heeft een originele, poëtische tekst. Is origineel Europees in de keuze van een ‘imaginary language’: geen Engels, geen nationale taal. Is muzikaal origineel, stralend vrolijk en klasse uitstralend. Met de f van fijn, even iets anders dan funky beats. “Belgische inzending vol vertrouwen voor halve finale”, “Ishtar is een groep klassiek gevormde muzikanten met kennis van zaken”, “gewoon goede muziek”: dat bloklettert Cultuur op De Standaard Online. Natuurlijk liet ook de DS-redacteur zich inpakken door de (afzakkende) rood-witte jurk van Soetkin Baptist, een ontwerp van Harald Ligtvoet … “Met deze jurk moet het lukken” kopte Het Nieuwsblad onlangs nog.

Welke krant of andere nieuwsbron heeft niet over Soetkins ‘Alice in Wonderland’-jurk bericht? En haar knalrode schoenen? Wow! Die zijn van Nathalie Verlinden. (Deze laatste zin draag ik op aan Shoe Craze … een blogger die alles over, jawel, schoenen weet.)

Met Rutger besluit ik:

Laten we hopen op een heleboel ‘12 points for Belgium’ en ‘douze points pour la Belgique’  [...]

mei 14, 2008

Pierre Gorissens nieuwe webavonturen. De toekomst van onderwijs verzekerd.

Wowowow! De weg naar onderwijsvernieuwing loopt langs zoveel wondere webpaden gedesignd door knappe koppen als die van Willem, Willy, Wilfred, Wouter, Wesley, Wiskundemeisjes, maar even knap die van vrouwen zonder w in Anlaut, zoals Cindy, Eva, Margreet, Karin, Elke … 

Tien-om-te-zien. Wat tel ik, elf. In alliteratie …, het is immers woensdag, the day after Pierre Gorissens nieuwe webavontuur.      Waar of niet: TSM weet zijn webleermeesters wel te kiezen, nietwaar, Pierre?! Op Pierres ICT en Onderwijs BLOG staat zijn nieuwste verhaal in drie delen vers gepubliceerd. Welwelwel, wat een wonder van weten en technologie! Met Pierre Gorissen (jaja, en ook de boven geciteerde gedreven en bevlogen 2.0-ers en onderwijskundigen, als Steven Vanhooren, Stephen Hargreaves en Geert Bonamie, en beleidsverantwoordelijken als Maarten Cannaerts, om nog één naam te noemen vooraleer ik van namedropping  ;-)  word ‘beschuldigd’) wordt de toekomst van onderwijs veilig verzekerd. Het zal dus in de toekomst niet meer gebeuren dat een afstuderende academicus-in-lerarenopleiding (2007-200 8) het woord ‘wiki’ nog nooit heeft gehoord … Waarmee ik niet op de man in kwestie wil spelen. Hij zweert bij papieren leerboeken. En dat is zijn goed recht, autonoom zoals hij daarover beslist. Computers in de klas, dat spreekt hem niet zo aan …

Wel wil ik (voorzichtig! - wie ben ik?) een balletje opgooien in de richting van die lerarenopleiders en schooldirecteurs die het web nog niet ontdekt zouden hebben … En wat te zeggen over die (officieel aangestelde) ‘onderwijsvernieuwers’ die de woorden ‘blog’ en ‘wiki’ nog maar zo-even hebben leren kennen? Je zou verwacht hebben dat zij, innovatoren die naam waardig, al tien jaar eerder zouden ‘bezig’ geweest zijn met het verwelkomen, uitproberen en implementeren van nieuwe technologieën. Ach, onderwijs is uit de aard van de zaak een trage en logge machine. Er is één troost: een mens is nooit te oud om te leren, nietwaar? En onderwijs moet toch vooral niet overhaast tewerkgaan. Ondertussen groeit wel de kloof tussen de (middelbare) scholen die in alle vakken en geledingen vernieuwend met ICT werken en die die ’het’ niet ‘hebben’. Maar ik dwaal af in gezeur. Vooruitkijken. Vooruitgang met Pierre.

Hoe Pierres nieuwste verhaal begon? Dit las ik op www.impulscentrum.be:

We zijn verheugd dat Pierre Gorissen, medewerker van de Fontys Hogescholen (Nederland) met ervaring over de integratie van second life en real life, graag een bijdrage wil leveren aan onze IMHO videoseminariereeks. Hij zal voor ons een sessie verzorgen over de mogelijkheden van Second Life en de rol van virtuele werelden in het huidige en toekomstige onderwijs.

(Citaat, vetjes van TSM)

‘Na de presentatie’ illustreer ik met deze screenshot van het AVNet van de KULeuven met de opname van Pierre Gorissens presentatie over ICT en multimedia in het hoger onderwijs.  

      

Toegevoegd aan mijn favorieten: Pierre Gorissens presentatie van 13 mei 2008, Een Second Life in Real Life !

 

mei 11, 2008

Origami Beating Heart voor Mama

Ingedeeld onder: Uncategorized — janien @ 6:46 am
Tags: , , , , ,

mei 7, 2008

Ik was altijd de uitgekotste dichteres, zei D. Hooijer vrolijk toen ze de Libris ontving. (Een literaire webwandeling).

D. Hooijer Foto the ledge

Een nieuwe lente en een nieuw geluid: een nieuw literair geluid, dat is de schrijfster D. Hooijer voor mij. Voor haar citeer ik een kort stukje uit een van mijn favorieten, het zeer lange gedicht Mei van Herman Gorter (mijn uitgave telt 159 pagina’s). Het zijn de wel zeer beroemde beginverzen die ik van buiten ken en in de loop der jaren zeer dikwijls voorgedragen heb in mijn literatuurlessen.

Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht
in een oud stadje, langs de watergracht -
In huis was ‘t donker, maar de stille straat
Vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat
Nog licht, er viel een gouden blanke schijn
Over de gevels in mijn raamkozijn.
Dan blies een jongen als een orgelpijp,
De klanken schudden in de lucht zo rijp
Als jonge kersen, wen een lentewind
In ‘t bosje opgaat en zijn reis begint.
Hij dwaald’ over de bruggen, op den wal
Van ‘t water, langzaam gaande, overal
Als ‘n jonge vogel fluitend, onbewust
Van eigen blijheid om de avondrust.
En menig moe man, die zijn avondmaal
Nam, luisterde, als naar een oud verhaal,
Glimlachend, en een hand die ‘t venster sloot,
Talmde een poze wijl de jongen floot.

GORTER, H., Mei een gedicht, ingeleid door Garmt Stuiveling,
houtgravures van Dirk Van Gelder
, 3e druk, Bert Bakker/Daamen N.V -
C.A.J. Van Dishoeck, Den Haag - Bussum, 1963, p. 15-16.

Vandaag feliciteer ik D. Hooijer met haar Libris Literatuurprijs 2008 voor Sleur is een roofdier.  Voor de eerste keer gaat die prijs naar een verhalenbundel, voor de tweede keer in zijn geschiedenis naar een vrouw. Frida Vogels won de Libris in 1994 en ergens in mijn ‘archief’ bewaar ik nog de tekst van haar uitgever Van Oorschot met haar weigering om de prijs zelf in ontvangst te nemen.

Eerder kwam in litblog The Sausage Machine al eens een verhalenbundel van een vrouw in de schijnwerper: van de 15 jaar geleden overleden Rita Demeester. Het (kort)verhaal is een genre dat me na de poëzie na aan het hart ligt. Nieuwsgierig ging ik vanmorgen dus op zoek naar de schrijfster van wie ik de naam in het radionieuws niet goed had verstaan omdat ik haar niet kende … D. Hooijer, pseudoniem voor Kitty Ruys-Krijgers Janzen. Wat een ontdekking! Zo-even las ik online haar verhaal De attractie uit haar tweede verhalenbundel Zuidwester meningen. Wat een openbaring! Een zeer ‘verrassend verhaal’! Ik wil het speciaal ook aanbevelen aan Mieke Totté, blogger en jonge auteur (onder de  20) in The Sausage Machine. In de Flash-versie van de fantastische literatuursite The Ledge leest de schrijfster zelf voor!

D. Hooijer maakt het nieuws in Vlaanderen en Nederland in trefwoorden als ‘verrassing’, ’uitgesproken literair’, ‘poëtisch’, ‘abstract’, ‘onconventioneel’ … Ik vul aan met een onrechtstreeks citaat uit het juryrapport, dat integraal op de site van de Libris staat.

Aan karakteropbouw in de traditionele zin doet de auteur niet, aldus het juryrapport, en ze heeft ook geen boodschap aan interpunctie. Voor haar beschrijvingen gebruikt ze ‘veelal korte zinnen die net niet soepel in elkaar overlopen’. Maar de jury vond ook: “Hooijer is erin geslaagd een geheel eigen stijl te ontwikkelen, die prikkelt, verbaast en niet zelden op de lachspieren werkt.”

Citaat uit BN DeStem

Of er in België van Sleur  wel meer dan 50 exemplaren verkocht zouden zijn, oppert Jeroen Overstijns?! Beste Jeroen Overstijns, D. Hooijer staat wel al jaren op het webplatform voor de wereldliteratuur! Gelukkig, toch, voor de schrijvers, uitgevers, critici, recensenten, literatuursociologen, reclamemakers, boekpromotoren, leesbevorderaars, bibliotheken, cultuurrubrieken, literatuurblogs, lezers, … zijn er literatuurprijzen! En als warempel (!) straks filosoof-presentator-zanger-schrijver-mediafiguur Jan Leyers met journalist, radiomaker en televisieman Leon Verdonschot het nieuwe Nederlands-Vlaamse boekenprogramma zal presenteren, zullen wij, kijkers, als potentiële lezers hopelijk nog meer ‘onbekende meesters’ ontdekken.

Wat na de prijs? Het antwoord vernam ik in het gesprek van Kathleen Cools van ‘mijn’ Radio 1 met Jeroen Overstijns van De Standaard. Ik hoor D. Hooijer nog echoën: dat ze na de Libris, na contact met de werken van andere genomineerden als Koen Peeters, een andere, minder poëtische stijl zal kiezen én een ander genre, de roman: zakelijker en droger wordt haar nieuwe werk. Wat een prijs met een schrijver kan doen: een creatieve impuls geven. Van gedichten was ze al overgeschakeld naar verhalen (”Ook moeilijk, hoor,” zegt ze op www.deredactie.be). 

En terwijl D. Hooijer vast geniet van haar ‘overwinning’ en misschien ook wel van haar boeket in de schittering van de warme meizon  (ik durf dat te veronderstellen, te meer omdat ze ook beeldend kunstenaar is), neem ik wie zin heeft mee op een ‘vrije’, informele, eigenzinnige literaire webwandeling. (’Webwandeling’, ik kom dit uitnodigende woord herhaaldelijk tegen bij André Manssen …, specialist in webwandelen-volgens-de-2.0-regels.) Mijn persoonlijke keuze van literatuureducator 2.0 met een groot geloof in oude én vooral ook nieuwe media  valt vandaag op twee nieuwsportalen, drie literatuursites en MySpace! Veel kijk-, lees- en luistergenot …

 

Mijn ‘webwandeling’ loopt langs twee van mijn favoriete portalen punthoofd.be en 2news.be voor variaties op het persbericht van de Libris Literatuurprijs. Natuurlijk is ook een ommetje mogelijk langs de stevige literatuurblogs van de Papieren Man of deContrabas of het Literatuurplein van Jef van Gool. Of de niet te versmaden Boeken-Weblog van het NRC-Handelsblad!

Voor nadere kennismaking met D. Hooijer en haar werk beveel ik haar uitgever Van Oorschot aan. Het wordt een wel veel langere halte bij de voortreffelijke ledge files van literatuurspecialisten Stacey Knecht en Pieter Steinz Op hun ’onafhankelijke platform voor de wereldliteratuur’, The Ledge, staan boekfragmenten uit Hooijers twee eerste verhalenbundels én een niet te missen interview met haar door Stacey Knecht!

Wow! Hier nog twee mooie links op de wandeling naar D. Hooijer toe! Hoeveel bruisends in (Meer…)

mei 5, 2008

Bezinnende Boeken en Verrassende Verhalen (missMieke’s Piece of Blog)

  missMieke’s Piece of Blog

Bezinnende Boeken en Verrassende Verhalen 

Hoihoi bloggers

Deze maand heb ik niet heel lang moeten nadenken over mijn blogthema voor dit bericht. ‘t Was een drukke maand en dan durven de zenuwen af en toe wel eens de bovenhand te nemen!! :)  Het enige wat dan nog redding biedt, zijn boeken. Boeken, verhalen, gedichten, sprookjes, enz. slagen er steevast in om mij eventjes volledig te laten verdwijnen en om weg te kruipen in iets spannends of romantisch, … Daarom ben ik, met bibliotheekpasjes van de hele familie naar de bib getrokken en heb mijn tassen volgeladen met massa’s boeken!

Zo heb ik bijvoorbeeld een boek gelezen van Gerda van Erkel, Ik kom je halen. Dat gaat over een tweeling waarvan een zusje van een paard tottert en in een coma raakt. Maar iets wat zo bijzonder is aan de boeken van Van Erkel, is dat ze echt speelt met taal. Hier een aantal dingen die ze in haar boeken zegt:

Plagen is knuffelen met woorden. Dat doe je alleen als je gek op iemand bent.” (Dus denk daar maar eens aan als iemand je loopt te plagen ;-)  )

“Allebei hebben ze blauwe ogen, alleen zijn die van Violet een tikje grijzer, omdat ze voortdurend zit te dromen, en zitten er in die van Floor geelbruine spikkeltjes: voor elk binnenpretje één, en dat zijn er nogal wat.” (Ik heb blauwgrijze ogen, mét geelbruine spikkeltjes!)

“En vragen. Zoveel vragen als er elke dag nieuwe schelpen aanspoelen. Dromen meeuwen ook als ze vliegen? Hebben wolken verdriet als ze huilen? Bibbert de zon ook als er een wolk voor schuift? En de zee, wordt die nooit moe? Altijd maar heen en weer, heen en weer. En wie zal ik later zijn? Er is maar één vraag die ze zichzelf nooit durft te stellen. Toch zit ze er, piepklein opgevouwen in een zwart blikken doosje, diep weggestopt in haar buik. Met een deksel en een hangslot erop en nog een touw eromheen met negen knopen.” (Ik zit zelf ook altijd met vragen, waar het heelal stopt en of mensen het niet leuk vinden om af en toe iets niet leuk te vinden en …)

“Soms raapt ze een mooie steen op en houdt hem naar de zon. Hij vangt het licht op. Floor neemt hem mee naar huis: de steen met het licht van de zon erin. Dan kan ze ernaar kijken op de dagen dat het regent en straks, als de winter weer komt, met zijn lange donkere nachten. Daar houdt ze niet van, van het donker.”

Verder ben ik ook (eindelijk) eens wat boeken op gaan duikelen in de volwassenenbib. Tot hiertoe kwam ik toe met de lectuur van de jeugdbib, maar ik vond het tijd om mijn boeken-grenzen eens te verruimen. En ‘k kwam per toeval uit op een gedichtenbundel van Stef Bos, JA! Daarin staan énorm veel mooie gedichten waar je over na moet denken (en die je af en toe zelfs een lichte aanval van hoofdpijn bezorgen).

Er stonden een aantal gedichten in die ik echt heel aangrijpend vond, maar dit is er een dat gaat over taal.

Mijn taal
is als de stok
waarmee de blinde
zich een weg baant
in een vreemde stad

Op de tast
leer ik de lengte
van de straten kennen
en het huis
waar mijn gedachten wonen

Mijn taal
zoekt het gezelschap
van een schilder
die het vlak verdeelt
en invult
als een landkaart
met steden
en rivieren
waarvoor ik
de namen mag verzinnen

Mijn taal
zoekt altijd weer
een beeld
om naast te staan
om vast te houden
te omarmen
of met haar
van mening te verschillen

Misschien is het soms handig als je in één keer én schilder én dichter bent? Maar misschien is het gewoon zalig om met iemand ‘van mening te kunnen verschillen’? Ik denk dat ik maar eens op zoek moet gaan naar een schilder  ;-).

Hier volgt nog een laatste gedicht, dat ook gaat over taal en woorden. Het is eveneens een gedicht van Stef Bos.

Nog nooit
de woorden
zo zien dansen
als deze nacht
Voortdurend wisselend
in halfduister
de een
met de ander
en de ander
met de een
dicht tegen elkaar
Voor even een zin
en dan weer alleen

Het verlies
In de armen
van het verlangen
En het verdriet
liet zich leiden
door geluk

Toen
opeens
stopte de muziek
Het licht ging aan
Daar stonden ze
de woorden
bijna beschaamd
kijkend naar elkaar
zoekend naar een recht
van bestaan

De handen vielen stil
De lijnen op papier
liepen dood
tot de verbeelding zei
Het is maar een spel

Toen viel het orkest in
De dans weer geopend
De glazen gevuld
en de zinnen
verzet

Ik hoop dat ik zelf ook ooit zo zal kunnen schrijven, want ik vind het een hele kunst om zoveel verschillende dingen te verstoppen in zo weinig woorden, die zelfs niet eens zoveel met elkaar te maken hebben!   :)

Als je dus ook soms opeens enorm veel zin hebt om jezelf onder te dompelen in een goed boek, zijn de boeken van Gerda Van Erkel zéker aanraders! Buiten Ik kom je halen heeft ze o.a. ook nog  Rimpels en Geruis geschreven, een boek over een jongen wiens zus stierf door een aanrijding en die daardoor met een hele boel mensen in de knoop ligt. Verder is er nog Leven op de rand en nog vééél meer!

Ik ga nu nog wat genieten van een héérlijk meizonnetje (nu we de aprilse grillen en maartse buien eindelijk een beetje achter de rug hebben) met, jaja, een boek.

Schrijf jullie later!!
Kusjes en vrolijke lentegroetjes

Mi(ssmi)eke :)

Blog op Wordpress.com.