Dichter des Vaderlands in een sound bite of … meer

Op zijn auteurssite met het waarmerk van zijn uitgever De Bezige Bij prijkt nu het medaillon van Dichter des Vaderlands. Toch wel paradoxaal! De populaire dichter zit er 1.0-ingemetseld als in een versterkte burcht. Geen interactie mogelijk met ‘het volk’, zijn burgers, zijn lezers. Geen direct contact. Wanneer komt Ramsey Nasr zelf uit zijn ivoren toren?! Zowel de oude als de nieuwe media geven hem ruim baan op het web. Het woord is nu aan hem! De bevolking in Nederland én Vlaanderen wacht hoopvol op een teken van real virtual life. Wanneer gaat Ramsey Nasr 2.0??

Dit is nog een korte gedichtendagspecial met de focus op het Nederlandse event Dichter des Vaderlands op YouTube en meer. Om te beginnen koos ik een tubeje met de ‘Antwerpse’ overgelukkige Dichter des Vaderlands: luttele seconden uit zijn prachtig gedeclameerde gedicht voor 2008 …  ik wou dat ik twee burgers was / (dan kon ik samenleven). Het is een fragment uit de verkiezingsuitzending op Nederland 2 van 28 januari 2009. Op Ramsey Nasrs site is er vanzelfsprekend info- en tekstmateriaal voorhanden maar het loont de moeite om ook  andere ’webpaden’ te bewandelen om een en ander in zijn authentieke omgeving te beleven. De integrale tekst gebracht door de Dichter beluister je o.a. hier. Het volledige ’inauguratiegedicht’ lees je bijvoorbeeld ook hier. De volledige uitzending mét Antjie Krog die uit de gedichtendagbundel voorleest, zie je hier.

 

Gefeliciteerd, Ramsey Nasr!

Met mijn felicitaties wil ik me ook aansluiten bij de wensen van Chrétien Breukers van deContrabas voor een klinkende ambtsperiode. En ik herhaal nog eens de vraag: wanneer zal hij zijn stilte doorbreken, wanneer zal hij spreken via een blog?

Wie Dichter des Vaderlands zegt, denkt onvermijdelijk ook aan de heftige verkiezingscampagne van Tsead Bruinja, evenals Ramsey Nasr geen onbekende in The Sausage Machine. Tussen de tubes blinkt zijn inmiddels beroemde overhandiging van een vliegtuigticket aan Gerrit Komrij. 

Meer film over poëzie?

Gedichtendag anders met Percolating Poetry

Er valt vandaag zoveel verrassends, leuks, pakkends, moois, …  te beleven met poëzie in real life … Samen met Jeroen Clemens in Nederland stoppen we vandaag even met de canon van Paul Claes of Gerrit Komrij te lezen, Ramsey Nasr als de kersverse Dichter des Vaderlands te verwelkomen, met een gedicht op een Eenzame Uitvaart stil halt te houden, rijzende sterren te bewonderen of met een Trage reiziger Parelpijn te ontdekken …

om ons te refreshen, te kopiëren, te knippen en te plakken, te updaten in velerlei versies van digitale poëziebeleving. Laat ons gedichten doen opborrrelen van achter de woordgordijnen van de links. Zie hoe ze als waterdruppels vallen en vloeien en glinsteren en verdwijnen. Oplichten in de webwoordenwolken en dan weer onzichtbaar worden. Niets moet. Alles kan worden. Poëzie op een andere manier?

• Buidelpratend! BuidelPraat is een product van Joost, via dichter Marie Meeusen: in je reinste 2.0-decorum.
• Twitterend! Naar een idee van Margreet van den Berg, geïnspireerd op de 160 van Sofie Cerutti, jouw gedicht in de 160 tekens op … Twitter, natuurlijk.
• Emomixend! Gedichten gehackt in de emomixer van NOK vzw op Poetry Hacking.
• Merkenbrandend! Of poetry pairing: maak van je geliefde merk een held in een gedicht. Geïnspireerd op een recept van Peter Holvoet-Hanssen en Noëlla Elpers om jongeren smaak in poëzie te geven … Ter illustratie publiceer ik een gedicht van Nikita Vergauwen uit mijn klas 4 EMT (Tweede Prijs van Het Kapersnest 2003). De opdracht van Peter Holvoet-Hanssen luidde: Schrijf een gedicht waarin je niet jezelf, maar een voorwerp (vb. een boom of een roos of een kapstok … als uitgangspunt neemt en probeer je gevoelens via dat voorwerp te vertalen (of via een dier …). Nikita koos voor haar geprefereerde merk. Enjoy!

Nikita Vergauwen 4 EMT

Tweede Prijs van Het Kapersnest 2003 

De Herman de Coninckprijzen 2009. Smaken verschillen.

  

Peter Verhelst heeft vandaag met Nieuwe sterrenbeelden de Herman de Coninckprijs voor beste dichtbundel gewonnen. Peter Verhelst! Où sont les neiges d’antan? Kwam zijn doorbraak als schrijver er niet met Tongkat? We hebben hem met die lyrische roman jaren geleden (in 2000) De jonge Gouden Uil zien winnen, in deSingel in de Rode Zaal, weetjenog, jonge juryleden van toen? Iedereen verliefd op deze mooie jonge god. In de boekhandel doorbladerde ik zijn ‘nachtegalenboek‘ zo-even nog eens, en onlangs kreeg hij een post hier op TSM. Er valt zoveel over hem te vertellen, maar voor mij heeft hij de magische aantrekkingskracht van een hoorn-des-beeldenovervloeds. Woord-kunst-om-de-schoonheid ook. Daar heb ik altijd al een zwak voor gehad. Als tiener was ik verliefd op de Tachtigers, Karel Van de Woestijne en Paul van Ostaijen, als 18-jarige op Gust Gils en een experiment als Kraamanijs van Marcel van Maele. 

Terug uit het verleden naar Peter Verhelst 2009: ik ben een fan. Gefeliciteerd, Peter Verhelst!     En toch was mijn favoriete gedicht voor de Herman de Coninckpublieksprijs 2009 niet dat van Peter Verhelst.

Voor poëziecriticus Paul Demets  (die ondertussen aan een doctoraatsonderzoek en een biografie over Paul Snoek werkt) had de ‘zwarte’ bundel van Bart Meuleman mogen winnen. Hij vond zijn bundel consistenter dan die van Peter Verhelst. Nieuwe sterrenbeelden noemde hij iets te heterogeen, te breed uitwaaierend. Ikzelf leerde Bart Meuleman vorig jaar als dichter kennen in een meesterlijke recensie van Willem Thies op Poëzierapport.

Paul Demets’ bespreking van Bart Meulemans omdat ik ziek werd bij Ruth Joos in Mezzo (een must voor elke cultuurminnaar!!) op Radio 1 was prikkelend, intrigerend op zich. Ik hoorde hem de gedichten uit deze bundel in verband brengen met Kim De Gelder. Het mag vooraf duidelijk zijn: geen haar op zijn hoofd (en op het mijne) dat eraan denkt om Kim De Gelders gruweldaden in Dendermonde goed te keuren. Maar misschien, als we met al die vragen zitten over het waarom van zo’n gruweldaden, zouden we eens een bundel als die van Bart Meuleman kunnen lezen, stelde Paul Demets voor. De ik-figuur in die gedichten toont volgens hem immers affiniteit met het dierlijke, het vergankelijke. En misschien moeten we durven meer een beroep te doen op literatuur, poëzie. Veel jongeren leven in een wereld beheerst door games en films. Paul Demets denkt dat we het belang daarvan onderschatten en hij deed meteen een oproep naar psychiaters en psychologen om daarmee rekening te houden. Ik stel me daarbij de vraag of de psychiater als arts en de psycholoog als zorgvuldige wetenschappers en denkers dat dan niet zouden doen, dat ze niet alles in rekening proberen te brengen in de medische en/of psychologische en sociale zorg voor hun patiënt/klant.

Lang heb ik sterk getwijfeld tussen Meuleman,Verhelst, Gruwez (latent feminisme dwong me in de armen van zijn Moeders) en Leenders. Ik zie dat Moeders van Luuk Gruwez de publieksprijs voor beste gedicht gewonnen heeft: een voordehandliggende winnaar. Gefeliciteerd, Luuk Gruwez!    Met moedergedichten heb ik iets, sinds ik met De moeder van Hugo Claus kennismaakte in mijn middelbareschooltijd, nochtans heb ik niet op de ‘wellustig schrijvende’ (naar Paul Demets) Gruwez gestemd, de genomineerde die ik het langst ken. (Zeer zeker zal ik de gratis gedichtposter met Moeders ophalen en zijn gedichtendagessay Pizza Peperkoek & andere geheimen lezen.)

Op Bart Meuleman heb ik uiteindelijk ook niet gestemd. Zijn gedicht was me nochtans direct opgevallen als het meest speciale en opvallende van de vijf. Ik denk wel dat ik me misschien door Paul Demets, mijn favoriete poëziecriticus, zou hebben laten beïnvloeden als ik hem voor de ‘verkiezing’ had gehoord … Demets heeft een bekoorlijke radiostem. Zelf is hij ook dichter.   Hem lezen of in zijn radiorecensies beluisteren, is een esthetische ervaring. In lyrische bewoordingen en helder argumenterend prijst hij poëzie aan: Bart Meuleman als naar de keel grijpend, Peter Verhelst als zinderend boven het asfalt, en o! Herman Leenders om in het oor van je geliefde te morsen …

Mijn favoriete gedicht werd dus niet dat van Peter Verhelst of Luuk Gruwez of Bart Meuleman maar het pretentieloze, eenvoudige, zeer herkenbare liefdesgedicht De archeologie van het hart van Herman Leenders, een intuïtieve keuze voor een gedicht dat volgens mij het dichtst staat bij de poëzie van de man die we met de Herman de Coninckprijs herdenken. Zijn bloemlezing 1964-1982 heb ik nog eens doorbladerd …

Ook TSM sms’te 1 voor het papiermaatje van Sonia Wyllinck! (Fanpost)

Wie wordt de opvolger van de Sliplift, vroeg de wereld – i.c. An-Katrien Cox van de Inspiratieblog van Flanders DC - zich zo-even nog af. Ondertussen heeft  Sonia Wyllinck  met haar ‘papiermaatje’ de finale van het VRT-één-programma De Bedenkers 2009 gewonnen! Wowowow! [Deze pientere en sympathieke dame was mijn grote favoriet van in het begin!] Uit handen van minister Patricia Ceysens ontving ze 25 000 euro. Wat ze met die som van plan is? Dat staat in volgend knipsel uit de site van De Bedenkers …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The Sausage Machine stemde vrouw en huishoudelijk comfort in dit Europees Jaar van Creativiteit en Innovatie: Sonia’s papiermaatje bundelt je oude papier in een handomdraai. Op de afbeelding, de dorpsposter, staat het papiermaatje nog in een ‘oude’ uitvoering. Ondertussen heeft het een nieuw, opvouwbaar en mooi-ogend design gekregen: te bewonderen op HLN.BE.

Met het papiermaatje van Sonia Wyllinck volgde TSM de keuze van vakjurylid Guillaume Van der Stighelen. Deze master marketeer heeft een nieuw boek uit dat ik al wekenlang dringend wil lezen. Van mijn favoriete (na Bart Van Loo) literatuurcriticus Frank Hellemans las ik zo-even nog een dubbelrecensie met dat boek van Van der Stighelen in Knack van 14 januari.  [Op dit eigenste moment vraag ik me af in hoever het dorpsgevoel in zijn en mijn keuze voor het papiermaatje meespeelt. (?)]

Proficiat, Sonia Wyllinck! 

Je legde een in-druk-wekkend parcours af! Met groeiende bewondering heb ik je presentaties op tv, de ontwikkeling en uitvoering van je idee gevolgd. Je was fantastisch: gedreven, volhardend, sterk overtuigd van de kracht en de waarde van jouw product. Vastberaden, krachtdadig en … stralend verdedigde je je papiermaatje. Niet zonder succesrijk gevolg. Nog heel veel succes in de toekomst … tot eeuwige roem!

Criticasters en cynici hoor je op de achtergrond al de spot drijven met de huisvrouwenvlijt in dat arme Vlaanderen dat de wereld wil veranderen. Verandering begint echter niet bij de anderen, nietwaar. Waarmee ik niet wil beginnen moraalridderen.

Wat wordt de opvolger van het papiermaatje? Hoe creatief en innovatief zijn we zelf? Hier staan links naar creativiteitstests. Inschrijven voor De Bedenkers – Klaseditie kan natuurlijk ook altijd. Al-tijd? Tot 17 februari 2009.

Giechelen, Gieren en Grappige Boeken (missMieke’s Piece of Blog)

missMieke‘s Piece of Blog

Giechelen, Gieren en Grappige Boeken

Goh … ‘t is weeral zover! 2008 is netjes afgerond en 2009 met stijl en véél vuurwerk ingezet. En ondertussen is het dus ook de eerste maandag van de maand. Voor iedereen dus een super enorm gigantisch gelukkig Nieuwjaar en de beste wensen voor dat nieuwe jaar. Hopelijk wordt het een jaar vol waargemaakte verlangens en uitkomende dromen.

Tijdens mijn kerstvakantie is in elk geval de droom van ‘nog eens rustig te kunnen niksen en lezen’ wel uitgekomen. ‘t Was een hele drukke vakantie, maar tussendoor heb ik toch de tijd gevonden om een heleboel boeken te doorzwemmen (lezen is zoals zwemmen: het is leuk, ontspannend en je doet het volledig op je eigen tempo en je eigen manier ).

De eerste week van de vakantie zat ik met de familie in de Ardennen en voor ik ‘op reis’ vertrek, sla ik op voorhand altijd een voorraadje boeken in. Deze keer was ik, na het zoeken van een beetje “moeilijkere lectuur” in de volwassenenbibliotheek, nog eens naar de jeugdbib getrokken, kwestie van mijn geëxamineerde hersenen een beetje ontspanning te gunnen. Bij mijn zoektocht botste ik op twee boekjes van Louise Rennison:

het eerste was Neefjes, nymfo’s en noenga-noenga’s, het tweede Dansen in je niksie.
 

Louise Rennison is geboren in 1952 en woont in Brighton, Engeland. Ze was stand-up comédienne met veel eigen shows. Daarnaast schreef ze voor televisie en film. Haar bekendste script is dat van de film Spiceworld van de Spice Girls. Rennison schreef ook columns voor een Engels tijdschrift, The Evening Standard. Hierdoor werd ze ontdekt door een Engelse uitgever, die haar teksten ontzettend grappig vond. Ze vroegen haar toen een tienerdagboek te schrijven. Dat werd Tijger, tanga’s en tongzoenen, Bekentenissen van Georgia Nicholson.

Ik heb me echt enorm geamuseerd tijdens het lezen van die verhalen. Het zijn dus eigenlijk allemaal dagboekfragmenten van Georgia, die 15 jaar is en geconfronteerd wordt met de dagelijkse problemen van een puber/tiener. Ze wordt verliefd, heeft last van pukkels, zusjes en ouders, ruziet met vriendinnen en vriendjes, …  Rennisons taalgebruik is bijzonder grappig en lijkt echt uit het leven van een puber/tiener gegrepen. Hoewel de verhalen van Georgia soms extreem zijn, kwam ik toch vaak dingen tegen die vrij herkenbaar waren, maar die op zo’n sublieme manier werden verteld dat ze bijzonder grappig overkwamen.

Ik heb echt genoten van Rennisons boeken en was dan ook meer dan blij toen ik zag dat ze nog een heleboel andere verhalen heeft geschreven over Georgia’s leven.

Onder ‘More’ volgt een fragment uit Neefjes, Nymfo’s en Noenga-noenga’s, dat ik zomaar willekeurig heb gekozen, maar dat goed de sfeer in de boeken uitdrukt.

Hierbij ga ik het laten voor deze maand, zodat ik nog snel naar de bib kan fietsen om de jeugdafdeling af te schuimen, op zoek naar het vervolg.

Nog veel sneeuwgenot en tot blogs!!

Dikke kus,
Mieke

Fotograaf Jorden Hellemans op pelgrimstocht: Walking 2 Santiago 4 Cambodja

Op mijn taalpost verraste mijn oud-leerling, de ondernemende fotograaf Jorden Hellemans me met heel goed nieuws dat ik heel graag en niet zonder trots doorgeef: een boodschap van ingetogenheid en verbondenheid met de wereld, van goedheid, vrede en schoonheid in deze oorlogstijd. Het is meteen de tweede solidariteitsoproep op TSM of noem het een tweede Blog Action Day tegen armoede. Jordens rekeningnummer voor steunkaarten staat op de banner van zijn projectblog Walking 2 Santiago 4 Cambodja: 035-2384137-15.

Als fotograaf zal ik in april 2009 een voettocht ondernemen van zo’n 2 500 km naar het bedevaartsoord Santiago de Compostela om over deze mystieke route een fotoreportage te maken, maar dat niet alleen, ik stap ook ten voordele van een goed doel, met name: vzw Kinderen van Cambodja.

Elke km van de tocht wordt te koop aangeboden aan 5 euro per stuk en als koper van zo’n steunkaart zal je een uitnodiging ontvangen voor de fototentoonstelling die zal worden gehouden met de beelden die ik onderweg heb gemaakt. [...]

Er is voor dit project, dat de naam Walking 2 Santiago 4 Cambodja draagt, een blog opgericht waar ik tijdens mijn reis geregeld iets zal op proberen te posten: http://jordentosantiago.wordpress.com Nu vind je er voorlopig info over het project en de stand van zaken ivm de kaartenverkoop.

Bekijk ook zeker eens het promotiefilmpje: http://jordenfotografie.be/themovie.html

Meer info over het goede doel vind je op: http://www.cambodja.org

Jorden Hellemans in een reactie op TSM.

Jorden Hellemans’ adressen: http://jordenfotografie.be, http://jordentosantiago.wordpress.com, info@jordenfotografie.be, http://jordenhp.wordpress.com.

Heel veel geluk, Jorden!

 

Fw: Taalpost in een soort Jommekesspaans

Van mijn oud-leerling, de humorvolle taalkundige dr. Hanne Kloots, ontving ik met veel plezier taalpost onder de themaregel Polen & obussen:  staaltje van wat Hanne een soort Jommekesspaans noemt. [Ik link. Btw. Was ik daarnet nog bij KlasCement op hun subsite voor talen. Waar ligt de lat ook weer ...? Hoe staat het ook weer met de talenkennis van de Vlaming? Maar ik kom al terzake, Karin, met de demo van een speciale West-Vlaamse soort van Jommekesspaans. Of taal uit het leven gegrepen. Recht van het veld.]

Een collega maakte Hanne Kloots attent op een filmpje uit Man bijt hond. Hanne licht toe in haar e-mail van 22-12-2008:

West-Vlaamse landbouwers leggen aan hun Poolse werknemers uit dat ze moeten opletten voor obussen. Ze doen dat in een soort Jommekesspaans. Een aanrader! [...]

http://nl.youtube.com/watch?v=NCj4-svjO_Y

Voor de Nederlanders onder jullie: een obus is een soort granaat uit de Eerste Wereldoorlog.
 
Bedankt, Hanne! Hopelijk kun je ons in het nieuwe jaar nog veel sprankelends over taal tippen! Geknipt voor taalbeschouwing 2.0, dialectologie, de EU-taal Pools, Nederlands voor anderstaligen,… . Zo zou ik het als oud-leraar Nederlands en Duits ook kunnen formuleren. En … leve de taal van Jan en alleman!

Ach, eens leraar altijd leraar? Kruipt het bloed waar het niet gaan kan? De hemel behoede me voor dat be-lerende in deze tijden van je volste en reinste democratie want 2.0. Iedereen leraar of juist niet. Iedereen zijn ding en woensdag is gehaktdag. Iedereen leren dat het een lieve lust is: vooruit met de geit. Met Ewan McIntosh schreeuw ik het nog eens uit: No maps, no roadsigns!!

Gelukkig Nieuwjaar! Happy New Year!

Deze nieuwjaarspost valt net als de kerstpost en de vorige post, die over mijn oude school, in de categorie ‘intimiteiten’: puur emotief. Geen wereldperspectief tenzij de universele herkenbaarheid in de hunkering naar liefde, vrede, geborgenheid, geluk, schoonheid, in hoop, dankbaarheid.  

(Bedankt, MBM, voor ontwerp en productie van mijn nieuwjaarskaart 2009 met mijn kleinzoontjes tussen het wintergroen van je zelfgemaakte kerststuk 2008!)

Speciaal ook voor mijn kleinzonen: de nieuwjaarsdiertjes van Google toe.

En voor wie nog op zoek is naar nieuwjaarspoëzie, verwijs ik naar een oude liefde: de 160. Het gedicht van Lidewij M Goedendorp van 31 december 2008 vind ik mooi passen bij de link die ik boven op 2009 heb gelegd, een link regelrecht naar ‘t Stad van mijn hart via de filmer van het vuurwerk: Antwerpen 2009.