Coming ASAP. Aftellen naar de lente

Aftellen naar de lente. 2) Een antropologische of wiskundige of meteorologische kwestie van numeralia? 3) Gewoon puur poëtisch voorgevoel? 1) Of just linking around? 

Your Multiple Choice!

Foto’s JB dinsdag 24 februari 2009

1. Hoeveel krokussen staan al in bloei naast de toverhazelaars in mijn straat? En o! hoeveel sneeuwklokjes? Hoeveel meisjes hebben al nieuwe (bloedrode lak)schoentjes gekocht? Hoeveel vogels zingen het al uit? Hoeveel vensters staan er al open – alle zuchten uitgezucht? Hoevelen hebben al voor een lentekapsel gekozen? Hoeveel dagen duurt het nog voor de forsythia geel openbarst en de tamarix zijn tederrozige schijn krijgt? Hoeveel carnavalvierders zijn de vasten ingetold? Hoeveel zullen we met Kristien Hemmerechts broederlijk delen? Hoeveel ‘gedachtestreepjes‘ heeft de verliefde al getrokken? Hoeveel kriebelt het in koetjes en kalfjes? Hoeveel prenatale post nog blogt de KMDA over Phyo Phyo? Hoeveel keer zou Isabel haar trouwkleed al hebben gepast? En Jelle Van Riet? (Trouwens, hoeveel (buitenlandse) journalisten zijn ondertussen bezig aan de history of deze belgian journalist?)Hoeveel bloembollen wachten op ontbolstering? Hoeveel afstand is er nog van 2.0 naar 3.0? Hoeveel mandjes staan hier al klaar om er straks de paastuin mee in te lopen? Hoeveel interactie genereert de politiek in België met de verkiezingen op til? Hoeveel keer werd er al gehubbeld, speurend in die verste verten? Coming Soon? En updating, oja, hoeveel groen heeft het bloemstuk op ntone?
2. Hoeveel tintelingen in de lucht en hoeveel wandelaars in het park kondigen de lente aan? Hoeveel lentegevoel van kop tot teen en in hart en nieren? Zullen we het een telwoordenspecialist bij uitstek voorleggen? Ik ga wel eens graag bij antropoloog Stephen Chrisomalis, specialisatie numeralia en meer, te rade. Of bij de Wiskundemeisjes. Of bij Frank Deboosere (op ‘getallen’ klikken in de menubalk links … ). 
3. Sinds mijn twaalfde vier ik de lente met Paul Verbruggen. Ja, ik weet het. Zijn krokusgedicht is plat gebloemleesd. Eidoch, ik kan het niet laten. Eenvoudige parlandopoëzie. (Het kan er niet altijd tumultueus aan toe gaan.) Ja, dit wordt mijn daggedicht + dagfoto voor Blip. Na weken van ondergedoken leven. Als ik Blip tenminste voor middernacht haal. Niet gehaald dus. Ik slaap de slaap der argelozen.

Ik heb de hele winter niet geweten
dat er van U,
diep in dit dode woud,
ergens wat goud
bedolven lag.
Met lege hand en hart
en tot geen offeranden klaar
trad ik in ’t bos en vond
uw eerste krokus in de zon.
Hij stond zo schitterend
op het donkergroene mos,
zo enig licht
tussen het koude naakte hout,
en iets
wat ik de ganse winter was vergeten
ging weer aan ’t smeulen
met een teedre gloed.
Zo stond ik lang
gelukkig en verenigd
met die kleine krokus in de zon,
en wist opeens
hoe diep de kleine dingen leven
en zei heel simpel : God, hoe mooi.

Paul Verbruggen zoals op www.kerknet.be

Het derde hemdje

  Zijn wiegje staat al klaar …

Het gebruik van wiki’s bij groepswerk. Cindy De Smet freshly slideshowing.

Favourited!

Specialistenwerk waaraan een amateur niets toe te voegen heeft: enkel met open mond te staan en dan vol bewondering oh! en ah! te roepen … Cindy De Smet van edublogs.be en Smetty’s Soapbox (en meer: zie o.a. slideshow) gaat in op het didactische gebruik van wiki’s. En dat kan alleen maar heel verhelderend en uiterst leerzaam zijn. Op SlideShare staat ook haar presentation transcript en op haar blog laat ze ons achter de schermen meekijken in haar voorbereiding en doet ze haar leertraject video uit de doeken. Bijkomend een boeiende gratis les in presenteren! De wiki’s die ze als voorbeeld naar voren schuift, zijn alle in gebruik in het hoger onderwijs: die van Hans Coppens, Japanologie KULeuven, dr. Bram De Wever, Onderwijskunde UGent, en haarzelf, Cindy De Smet als docent Media in de Lerarenopleiding Hogent.

Onlangs nodigde Cindy De Smet me uit en had ik de eer en het grote plezier van haar op haar werkplek hartje Gent te ontmoeten – en met haar in style te lunchen. Ook vanop dit plekje: nog eens hartelijk bedankt, Cindy! Ik categoriseer onze ontmoeting als mijn ‘Gents avontuur’.

Aan alle Revianen. Speciaal aan Bart Van Thielen

Speciaal @ Bart Van Thielen, Reviaan
@ Rutger Gaumann en Joy Gysen, interviewers
@ alle Revianen

Screenshot van het begin van de ontdekte novelle van G.K. vh Reve uit het tijdschrift Rabarber. Integraal gepubliceerd op de website van het Nederlandse Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, het IISG.

Hoogstwaarschijnlijk weet hij/weten zij het al langer dan ik: het nieuws van de onbekende onvoltooide pornografise novelle van Gerard Reve: De Sadist. Gevonden door filosoof en socioloog Eric Duivenvoorden, de biograaf van Robert Jasper Grootveld, een icoon van de jaren 60 van vorige eeuw en intieme vriend van Reve. Ik heb het nieuws heet van de naald (of zeg ik beter regelrecht uit de ether) van germaniste Ruth Joos (wat dacht u, van wie anders?), van het ongeëvenaarde cultuurprogramma Mezzo van de onvolprezen VRT-Radio 1. En wat dit nieuws voor een blog als TSM bijzonder maakt: dat de novelle De Sadist online is, te bereiken op de website van het het boven genoemde IISG.

Graag laat ik u bij deze gelegenheid nader kennismaken met Bart Van Thielen, een jonge man met een grote passie voor toneel, literatuur en in het bijzonder Gerard Reve, via een interview dat twee van mijn (inmiddels oud-)leerlingen enkele jaren geleden in mijn opdracht voor mijn vak Nederlands afnamen. Ik publiceer hier de voorpagina en pagina 3 die over Bart als Reviaan handelt, uit het onversneden vijf pagina’s tellende interview van Rutger Gaumann en Joy Gysen die in mijn klas 5 aso zaten. Bart Van Thielen was hun warm bewonderde leraar Nederlands in hun jonge jaren van het middelbaar, mijn gepassioneerde, zeer geTALENteerde en heftig geëngageerde oud-collega.   Vanop dit plekje wil ik Joy en Rutger én zeer zeker ook Bart Van Thielen nog eens hartelijk danken voor hun engagement en hen alle succes van de wereld wensen!

Tekst en foto’s Rutger Gaumann en Joy Gysen

Christine Van Broeckhoven: met allergrootste onderscheiding!

Wereldnieuws Antwerpen. Of (mijn) meisjes en wetenschap. Of nog een derde ondertitel: Sisters & Empathy. Of waarom geen vierde poging: Vlaamse vrouw(en) met brein en branie.

Topwetenschapper (moleculaire genetica, hersenziekten, dementie, Alzheimer) prof. dr. Christine Van Broeckhoven van de Universiteit Antwerpen ontvangt vrijdag 6 februari 2009 de hoogste Franse onderscheiding: ze wordt geridderd tot Chevalier de l’Ordre de la Légion d’Honneur. Die Franse onderscheiding was zopas ook nog literair nieuws. Enkele dagen geleden viel Harry Potterauteur J. K. Rowling de eer te beurt: op het Elysée werd ze door president Sarkozy onderscheiden. En over ridderonderscheidingen  gesproken: wellicht herinnert u zich nog dat Axelle Red, die zopas haar eerste Engelstalige album Sisters & Empathy uit heeft, enkele jaren geleden ook in Frankrijk geridderd werd met een hoge culturele onderscheiding, die van Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.

   Hartelijke felicitaties aan Christine Van Broeckhoven! Ik koester een grote bewondering voor deze vrouw en wetenschapper die zich ook als politica, als volksvertegenwoordiger federaal wil blijven engageren voor het maatschappelijke probleem van de vergrijzing. 

Volgens Christine Van Broeckhoven bij Phara is een doorbraak in het  Alzheimeronderzoek nog niet voor morgen. Ze schat dat het nog vijf jaar kan het duren vooraleer werkzame medicatie wordt ontwikkeld. Zeer hoopgevend is het feit dat het aantal hersenonderzoekers wereldwijd tot 8 000 is gestegen. In geheugentraining als preventie ziet de professor geen heil. Ze benoemde spelletjes van de soort waarin je een appel van een peer moet onderscheiden met ‘infantilisering’. Dementerenden hebben in de meeste gevallen meer dan 65 jaar leven achter zich. Het beste is dat je bij het ouder worden op eender welke (andere) manier actief blijft: bewegen, wandelen, praten met de mensen op straat, je niet opsluiten.

Ik wil haar eren met twee dagfoto’s in het licht van 4 februari 2009 gemaakt: de cover van haar boek Brein & branie, een kerstcadeau 2006 van J/, en de weergave van pagina 183 uit dat boek. Mijn oud-leerlingen herinneren zich waarschijnlijk (hopelijk) nog wel de lessenreeks Nederlands over taal en hersenen waarin we met de klas als introductie op de hersenwerking hoofdstuk 7 Brein van Christine Van Broeckhoven lazen.

Geen sant in eigen land? Voor wanneer de Nobelprijs voor Christine Van Broeckhoven? Wallonië trekt het budget voor wetenschappelijk onderzoek op met het oog op zijn socio-economische relance: met zijn Objectif Prix Nobel 2020 wil het een plaats op de wereldkaart veroveren … verneem ik bij Feyten of Fillet.