

Vers van de pers in The Sausage Machine
Dimitri Verhulst is met zijn roman “Godverdomse dagen op een godverdomse bol” genomineerd voor De Inktaap 2010, de literaire jongerenprijs voor het Nederlands taalgebied. De andere twee genomineerden zijn Doeschka Meijsing met “Over de Liefde” en Robert Vuijsje met “Alleen maar nette mensen”. Verhulst won de prijs al eens in 2008 met “De helaasheid der dingen”.
Zowat 2.000 scholieren uit Vlaanderen, Nederland en Suriname bepalen uiteindelijk welk genomineerd boek het beste is van het afgelopen jaar. Daarvoor stellen meer dan honderd Vlaamse, Nederlandse en Surinaamse scholen voor secundair onderwijs elk een schooljury samen. De jonge juryleden, tussen 16 en 18 jaar oud, krijgen van oktober 2009 tot februari 2010 de tijd om de boeken te lezen en te beoordelen. Op 8 maart 2010 wordt De Inktaap uitgereikt. Winnaars van de vorige edities zijn onder andere A.F.Th. van der Heijden (in 2009 met Het schervengericht) en Tom Lanoye (in 2004 met Boze tongen). (BEH)
MSN Nieuws 25-05-2009 16.24 uur
De nominaties voor De Inktaap 2010 zijn nu dus ook officieel bekendgemaakt. De meeste nieuwsberichten hebben dezelfde titel (die van het persbericht dat via Belga werd verspreid) met Dimitri Verhulst als kortlijsttrekker. Die naam is immers de magneet van de week. De hype smeden als ze heet is. Heet je Inktaap of niet?
Beetje lezer had het kunnen raden: al sinds zijn ontstaan nomineert De Inktaap de grote literaire prijzen van het laatste seizoen. Maar het had kunnen verkeren … Het had altijd gekund dat de organisatoren het roer eens omsloegen om met een splinternieuwe formule te komen.
Juryleden van De Inktaap 2010, veel lees- en vergaderplezier! Prettigs voor de agenda: prijsuitreiking 8 maart 2010 De Doelen Rotterdam.
Manmanman: drie geweldige boeken! Eén vrouw, twee mannen. Twee Nederlanders, één Vlaming. Wie wint De Inktaap 2010? Kun je geloven dat ik me op dit moment eens niet aan een voorspelling durf te wagen? En dat voor een fanblog van Verhulst … Welwelwel, ik schrik van mezelf. Vandaag ga ik gewoon voor Doeschka Meijsing. Ik zag haar bij Pauw & Witteman, (Mooi boek, riepen de vrouwen met kinderen op de fiets haar op straat toe) en kocht kort daarna Over de liefde in de Zwart Janstraat. Ik stem dus vrouw, zoals ik voor de Libris ook Enquist had gestemd. Niet uit rancune, niet tégen Verhulst. Haalt Dimitri Verhulst het toch weer met de hete wind van hype en succes in de nek? Of zullen de Herman Jacobsen onder de jonge lezers hem zijn vet geven en de roman bij het vullis waaruit hij is voortgekomen [keilen]?
Dit is zeker: nooit eerder zullen de inktaapdebatten zo vurig geweest zijn! Zo hevig de controverse in de media en de literaire wereld over de boeken, hun prijzen, hun marketing en hun schrijvers, zo gestoffeerd en genuanceerd de meningen op school. Wie wil nu nog … NIET lezen of NIET meedoen aan de Inktaap?
Aan stellingen zal het de juryleden en hun eventuele coaches dus niet ontbreken. Vuurwerk! Zullen we alvast met Verhulst beginnen: door de enen de hemel in geprezen, door de anderen naar de hel verwezen.
‘Warm’ aanbevolen:
- de reacties van jongeren die in de Godverdomse-gratis bij HUMO-hype meewaren en dus vorig jaar de genomineerde Verhulst al hebben gelezen – deze happy hypers waren De Inktaap voor: Mieke Totté en haar reageerders Kaatje, Elke, Paskal, Ouarda, Rafik, Ismaïl, Shana, dikra, Patience, Yoni, Khalid, stef, Timur, Hafsa, Anonieme gorro, de hele lezersgroep van Ann P. die zomaar mee zijn komen bloggen in The Sausage Machine, in reactie op een Piece of Blog van Mieke Totté alhier. Nog veel lees- en debatteerplezier in 2009-2010, beste medebloggers en Ann P.!!
- het spetterende polemische stuk van Herman Jacobs, Een joekel van een denkspier (zelfs in tweevoud op De Standaard Online). Met een lezersreactie van scherpschutter:
Hoe kan men nog vragen aan leerkrachten om te proberen de jeugd warm te maken voor literatuur als dit soort rommel wordt gesubsidieerd en bekroond?
Post in de post. Het nut van literatuuronderwijs (2)
Laat mij nu juist een van die leraren zijn die proberen ‘de jeugd’ warm te maken voor literatuur door hen de boeken aan te prijzen die in de schijnwerpers of de vuurlinie komen van de media: literatuur en cultuur pur sang, zo breed, zo hoog, zo laag, zo diep als de homo ludens in taalkunst maar gaan kan, de ‘leuze’ indachtig van mijn oud-professoren literatuur: in literatuurstudie hebben de woorden in de literaire teksten geur noch kleur. Blijft literatuur in se toch niet altijd een spel, het scheppen (en door de lezer herscheppen) van een wereld in ‘kunst-taal’?! Waarom zouden we in de Happy Land of Hype onze ogen moeten sluiten voor
de eendimensionale platvloersheid én pretentie van het tapkastgemeut en -gemem dat hier voor een wereldbeeld moet poseren (’scherpzinnige inzichten in de mensheid’, aldus de jury), of de moeilijk te evenaren lelijkheid en gezochtheid van het taaltje – uiteraard, uiteráárd in het Vlaanderen anno 2009, van een ernstig streuvelogallodialectisch gehalte, ze moesten u zo ne keer voor nen Ollander pakke, èèkes ! – waarin een en ander is uitgescheiden.
Herman Jacobs, “Een joekel van een denkspier“, Knack blogt, 13-05-2009.
Ook op deze unieke wijze kan een romanwereld anno 2009 in het Nederlands draaien. Helemaal naar de smaak van zijn auteur. Zijn dichterlijke vrijheid. Gelukkig maar. Is het anderzijds even goed geen treffend teken des tijds dat sommige weldenkenden dit boek niet eens in de winkel willen/durven of niet eens zijn titel durven/willen uit(te)spreken. Als dit geen uiterst boeiende leer-stof is, beste scherpschutter in De Standaard (zie boven), die literatuur die stof doet opwaaien: zoveel stof tot nadenken over uw/jouw en mijn wereld en taal, een wereld in taal!*
* Zie ook Het nut van literatuuronderwijs (1).