Luc Van Der Kelen Off the Record

Minipraatje. Maxi-exposure. Zaterdag voor de slagerswinkel in M. 

- Mooi weer, drukke tijden, mijnheer Van Der Kelen?! Het moeten hectische tijden zijn voor een politiek commentator. 

-  Ik heb nu nog een weekendje vrij genomen.

-  … voor u er voluit tegenaan gaat? Het is me wat, deze verkiezingen. Ik heb speciaal gekeken naar Karel De Gucht en Jean-Marie Dedecker. Maar ik vond het maar ‘mattekes’. Niks nieuws. Ik heb dat al honderd keer gehoord over die detectivezaak, de pechstrook, de snelheid, de vlaktaks …

- Ik heb niet gekeken. Ja, de kijker wil bloed zien. … Die met die neuzen, die vind ik goed.

- Daar noemt u wat. Die vind ik geweldig, de campagne van de PVDA. Ik heb nog naar hun filmpje verwezen op mijn blogje. Echt goed. Van het mooiste wat ik gezien heb.

- Ze hebben – tegen hun principes in – deze keer een reclamebureau aangesproken.  … Kom je ook woensdag, naar de koning? Ik heb me ingeschreven.

     – Ik ook.                                         

- Een school uit M. heeft gewonnen. Een grote school. [N.v.d.r. : ik kort bewust af, uit respect voor het embargo van de SKP. Luc Van Der Kelen heeft me de winnaar verklapt. Off the record. Ik kan het niet maken om die hier te noemen.]

- Dit jaar waren het toch de basisscholen?

-  Ja, … tot bij de koning!

- Tot dan, mijnheer Van Der Kelen.

Tot slot plaatjes bij dit blogpraatje: Luc Van Der Kelen in zijn natuurlijke biotoop, de redactie van Het Laatste Nieuws.