BRANDNIEUW! Nieuwsblog Nederlands

BRANDNIEUW! Nieuwsblog Nederlands van Digischool en Kennisnet: ziedaar! 

Uit het welkom van Willy Weijdema, communitymanager Nederlands:

De community Nederlands is het kennis-, ontmoetings- en uitwisselingspunt voor docenten Nederlands in het voortgezet onderwijs en heeft momenteel meer dan 8300 leden.

De community Nederlands bestaat al 10 jaar. Elke maand wordt er een nieuwsbrief verstuurd aan de leden. Alle nieuwsbrieven zijn terug te vinden in het archief.

Nu is er naast de onmisbare nieuwsbrief ook de Nieuwsblog Nederlands om de actualiteit op de voet te kunnen volgen en de interactie met de leden nog te bevorderen.

  @Willy Weijdema

Ik zeg het met de rozen van TSM: dikke proficiat (BN), gefeliciteerd (NN), en heel veel succes met je Nieuwsblog Nederlands!

janien, één van je vele trouwe communityleden

… en nu spoorslags naar de Nieuwsblog Nederlands, 30 augustus 2010, 58 minuten geleden. Taalkundige Marjo van Koppen legt het je uit in een filmpje: kijk, hoe moeilijk het is om te onderzoeken hoe taal er vroeger uitzag. Terug dus, van de homo zappiens naar de homo sapiens en wat later, je raadt het, naar Hebban olla uogala … 9e eeuw.

Hoe ik met Miss Universe in de krant kwam. Check It Out! Read It Now!

 

Raar maar echt waar. Een blogstukje uit The Sausage Machine verscheen als hoofdartikel in de allereerste editie van … De Edublogs Daily! 

Uitgekozen door ‘het systeem’. Wow, een ‘systeem’ dat de crowd incalculeert. Of: de homo zappiens respecteert. Hoera! Hoezo? Intro: ziedaar! The system itself: paper.li. Tja, I Tweet, Therefore I Am … (citaat en link via De Edublogs Daily van 29 augustus 2010). U2?

Een greepje uit de editie 30 augustus 2010 van De Edublogs Daily: Patrick Koning met De invloed van technologie op leren, Jan Seurinck op zoek naar bloggers, André Manssen over Arendsoog en Witte Veder, en het zoveelste waarschuwende lijstje aan het adres van ‘domme’ docenten … van mensen die het allemaal (beter willen) weten. 

Meer Daily. Sinds een tijdje promoot en volg ik ook The Hans Mestrum Daily. Heerlijk, mijn twee nieuwe kranten, bij mijn ochtendkoppen koffie. Ik zweer bij mijn Goudmerk, bonen, sinds vele jaren.

Mijn broer en ik

Back2School met Kabouter Wesley. Uebercool kaften of niet?

De actualiteit met Kabouter Wesley voert me naar een oude, ongepubliceerde post, d.d. 24 mei 2009. Kabouter Wesley? Ja, die met de H van Humo: met zijn kaftpapier zorgt hij voor absurde humor en daardoor voor ophef. Hier de radioclip die velen in het verkeerde keelgat is geschoten: wat gebeurt er met de kindertjes die hun boeken niet met KW-papier kaften? Die krijgen nul op tien, of moeten naar het bijzonder onderwijs, of nog … Het ‘buitengewoon onderwijs’ reageerde boos op de uitspraken van de anarchistische, gewelddadige, vuilgebekte kabouter van Jonas Geirnaert, en dat is hun goed recht. Ze konden niet gewoon zwijgen, toch. 

Mijn humor moet kunnen, meent Kabouter Wesley: hij is immers gespecialiseerd in het schofferen van de wereld in woord en beeld, zorgt dus gemakkelijk voor controverse. En of de wereld het gehoord heeft! Maar of de kabouter in de radioclip voor Humo over de schreef is gegaan? Ik denk van niet. Hij gaf me een flinke denkaanstoot, rechtstreeks naar volgende #OP:

Isabel Schapdryver, Innovative Teachers Award 2009: Ik ben een doodgewone leerkracht maar ik heb de eer om in een buitengewone school les te geven.

Op het Departement Onderwijs was woensdag 20 mei 2009 een feestelijke dag. In het zonovergoten bruisende Brussel klaterden de fonteinen lieflijk, glinsterden de buildings spiegelglad, gleden de cabrio’s glanzend langs en blonken ook de leraren, genodigden van KlasCement-baas Hans De Four. Er was immers het blije vooruitzicht van een lang zomers hemelvaartweekend én van de uitreiking van tal van Awards: van Microsoft Innovative Teachers, eTwinning, Oracle ThinkQuest en de KlasCement Awards 2009. 

 Wie de allergrootste indruk op me maakte, en wie ik dus nooit zal vergeten, is Isabel Schapdryver, lerares in het buitengewoon onderwijs, die in het filmpje boven van Willy Vermaelen haar klas en project voorstelt: een tweedehandswinkel met gebruik van ICT! Wow – dikke proficiat! De rozen van TSM willen meer dan ooit meer zeggen dan ik hier in woord en beeld kan plaatsen. 

Ook mijn Vlaamse webleermeester Willy Vermaelen van ictwereld en mijn Sausage Machine vielen in de (KC-)prijzen, en ik  mocht samen met hem en de andere prijswinnaars op de groepsfoto. Mijn prijs? Ook vanop deze webplek: DANKUWEL @Hans De Four @Klascement voor jullie warme appreciatie voor dit blogje!

  Foto JB Dep. Onderwijs Brussel, 20-05-2009, Willy Vermaelen en Tanja Maes

UPDATE * Isabel Schapdryver won met haar project The Second Hand Shop de Europese Innovative Teachers Award in Wenen, en ging door naar de wereldfinale in Brazilië (november 2009) waar ze een 3e prijs in ontvangst mocht nemen! * Tanja Maes blogt hier en twittert daar.

Vraagske@Kabouter Wesley
Kaften, how to? Hoe doe jij het eigenlijk? Maak je daar ns een tekeningske bij? Voor mij? Of doe je dat alleen voor een speciaal prijsje voor Humo en zo?

UPDATE Wist je dat al? Kabouter Wesley kapt ermee!

Een geheim in een geheim

Ssst …, ssst …, ssst …, geheimen … ?    JBW 2011!

Asymmetrie in rood. One-shoulder dresses definitely in

Vanity Fair. Dinsdagshow op TSM: de vlammend rode galajurk van Miss Universe 2010 via MSN Entertainment. Mijn screenshot bevestigt wat Aïda-in-red een half jaar geleden twitterde op Vrouwendag: one-shoulder dresses zijn definitely in. Hoogste tijd om een oude post (#OP gedateerd 9 maart 2010) vanonder het stof te halen, vooraleer de rage definitely over en out is.

@Aïda voeg ik een link toe: American Idol Katharine McPhee in een zilvergrijze one-shoulder gespot op International Women’s Day bij de Obama’s in het Witte Huis. Niet dat de tweet een tekening behoeft, gewoon uit sympathie. En omdat ik ook graag kijk, en me de asymmetrie in de kledingontwerpen al een tijdje opgevallen was. Zie je ook de drapage naar één schouder in de middagjurk van Michelle Obama? 

De Duiker in de Zomer van Antwerpen

MBM leende me haar Duiker. 21-08-2010. Just a perfect day. In Antwerpen: spektakel en poëzie met reuzen.

Om de Duiker nooit te vergeten, schreef de stadsdichter een Reuzenlied dat eindigt met een slaapliedje voor de Kleine Reuzin en voor alle kinderen … , het Reuzenwijsje. Zo blijven dromen komen, ook als de stad allang uit haar zomerroes is ontwaakt.  

Het verhaal begon met het ontwaken van de Duiker, zaterdagvoormiddag op de kaaien …

Foto MBM [Met dank voor de reuze(n)foto's!]

De leerkrachten lezen dat toch niet. (Ha. Ha. Ha. Gunther Strobbe tegen zijn vader Celle, postbode in Nieuwerkerken, sorry, Reetveerdegem)

Dimitri Verhulst, een van mijn lievelingsauteurs, ligt weer in het oog van het nieuws. Ja, hij staat weer in de ‘branding’ (ja, ook een marketingterm). Zijn nieuwste roman ligt eindelijk in de winkelrekken, aldus de Showbizzsite in de rubriek Releases: De laatste liefde van mijn moeder. Autobiografisch? Een vervolg op zijn toproman De helaasheid der dingen? Neen, de prequel van De helaasheid heb ik me door Frank Hellemans, een van mijn lievelingscritici, laten vertellen: ‘De helaasheid’ part zero. Waarin Verhulst inzoomt op zijn mama. Even terugblikken …

Mijn blogtitel is een citaat uit de dialoog vader-zoon in het tubeknipsel uit De helaasheid der dingen, de verfilming door Felix van Groeningen van Verhulsts gelijknamige, veelvoudig bekroonde roman (o.a. met De Inktaap 2008, zie nog eens alhier en aldaar) van de Vlaamse schrijver. Kijkend naar het interview van Villanella met acteur Koen De Graeve (vaderrol Celle Strobbe), vraag ik me af hoeveel Verhulstfans zullen meedingen naar een van de 15 nieuwe boeken in de online wedstrijd van De Standaard [Bedankt, Anneleen, voor je bericht!]. 23158? Nu, de wereld zal het weer eens geweten hebben.

 Het quizje is een makkie, zouden mijn leerlingen vroeger hebben gezegd, altijd scherp gericht als ze waren op de literaire actua – en op Verhulst, hun lievelingsauteur – en die van hun ‘juf’. Wat vragen ze ons nu: welke Verhulst de Inktaap won!? En OF we dat niet weten: WIJ hebben Verhulst die prijs nog toegespeeld! Reetveerdegem? Het kleinste kind weet dat dat Nieuwerkerken bij Aalst is. Ja, toch? En Roy Orbison, van hoeveel schrijvers is dat geen favoriet? Ja, toch? Doe je ook mee? Of nee, misschien klimmen we dan  over mijn 23 158. Ach, ik gun hem jou helemaal! Getekend janien van Verhulstfanblog

Overtijd met Alice Nahon, Wittgenstein, en een vrouwtje bij de drukker

! In de serie #OP, oude, onvoltooide post, of overtijdpost, gedateerd 15 januari 2009.

Overtijdpost met overtijdboeken. Uitleentermijn overschreden. Met zoveel overtijdboeken kleur ik schaamrood. Geef ik me bloot. Zwakte. Verspilling. Zo leer ik nooit duurzaam lezen. Ecolezen: leenliteratuur stipt op tijd uit. Nochtans zou ik het zo graag kunnen.

Ik wilde het mijn bibliotheek niet aandoen, ik wilde niet volharden in de boosheid … zo op het einde van het jaar 2008. (Ik heb u gezegd, lezer, dat dit een overtijdpost is.) In elk geval met een schone lei in 2009 de bib in: zonder overtijdboeken. Op de voorlaatste dag van het oude jaar 2008 even voor sluitingstijd heb ik ze binnengeleverd, mét een zwarte en een witte poster van The Sausage Machine, ja, de SWASSENA creation van Sven. Belofte maakt schuld. En aan de bibliothecaresse van dienst had ik beloofd van de bib haar rechtmatige plaats te geven in deze litblog. Vandaar deze openbare biecht. Je kunt wel het slechte voorbeeld niet geven met je overtijdboeken, glimlachte ze me vergevensgezind en met pretlichtjes toe. Gelukkig zijn er begripsvolle bibliothecarissen met gevoel voor humor.

Eigenlijk komt het door Alice Nahon dat ik overtijd was. Ik weet, het is gemakkelijk van de schuld op een ander te steken … maar toch. Ik had Alice Nahon uit mijn bibliotheek opgehaald nadat ik de voorpublicatie van de nieuwe biografie in Knack gelezen had onder de verleidelijke kop ‘Een kindeken ongeboren’. De voorpublicatie kwam uit het werk waarmee dr. E.J.J. (Manu) van de Aa in oktober 2008 promoveerde aan het Biografie Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen onder de aanlokkelijke titel ‘Ik heb de liefde liefgehad’. Het leven van Alice Nahon. (Lannoo, Tielt, 2008, 400 pagina’s)

Vanuit marketingoogpunt was het de nagel op de kop, beste Knack-redactie: het boekfragment over het mysterie van het langdurige verblijf van het ontmaskerde kwijnmeisje Alice Nahon in de Antwerpse Eeuwfeestkliniek, en de speculaties van haar biograaf over een mogelijke abortus … En wat ik het intrigerends vond: de publicatie van het gedicht dat in de richting van die abortus zou wijzen. Op het eerste gezicht leek/lijkt het mij een grove hineininterpretierung. Op slag voelde ik de ‘detective’ in me wakker worden. Zou dat écht waar zijn? Werd er hier geen loopje genomen met de waarheid ten behoeve van de verbreding van het lezerspubliek?! Niet dat ik me pretenties wilde aanmeten of me met een professional zou willen meten, maar mijn belangstelling voor Alice Nahon was aangescherpt. Waar had ze juist gewoond in mijn dorpje? Wie had ze daar ontmoet? En vooral, dat gedicht in Knack, zou je dat ook niet helemaal anders kunnen interpreteren? Was Alice Nahon niet gewoon een kind van haar tijd, een vrouw van haar tijd: mooi, elegant, modieus, modern, behaagziek, aangetrokken door het spel van geheimtaal in poëzie, beetje nymfomane neigingen? Daar dacht ik aan bij die voorpublicatie. Vandaar dat ik uit de bib in een mum van tijd alles over Nahon bijeengaarde … Wat jammer toch dat ik in het Letterenhuis de discussie met Marc Reynebeau gemist had. Had ik misschien mijn vraag kunnen stellen aan de specialisten: hoe zwaar weegt economie door in de publicatie van een biografie van Alice Nahon? In hoever is de interpretatie van het ‘verloren’ gedicht een hineininterpretatie?

Alice Nahon zit in mijn stapel, maar ook Wittgenstein: aan hem kan ik ook nooit voorbij sinds bij J/ de kasten ervan uitpuilen, van originele Wittgenstein-drukken en andere. Vandaar. Niet dat ik met J/ wil concurreren, maar misschien, heel misschien ‘ontdek’ ik iets wat hij nog niet wist van of over Wittgenstein.

En ten slotte: Herman Pleij! Oude liefde roest niet. Sinds ik zijn Dromen van Cocagne heb verslonden (!), laat hij me nooit meer los.

… Zoals altijd komt het berouw na de zonde. 12,00 euro boetegeld. Weer een half boek dat ik had kunnen kopen. Welk? Mijn itempje voor de lijst van niet-voornemens voor 2009?

PS 2010  Laurens Jz Coster voerde me op de 114e geboortedag van Alice Nahon naar mijn oude post …

UPDATES september 2010 

1.  Nooit meer overtijd! Lifehacking interessant! Boetes voor zijn met volautomatische bibliotheek-herinneringen, dankzij de nieuwe site Boekenliefde.nl. Via Lifehacking.nl.
2. In de Antwerpse bibliotheken is er een nieuw uitleenreglement! We zullen het via Luc geweten hebben …

Frans-Belgische literatuur in twee kloeke namen (productie & presentatie Bart Van Loo)

Noem het leesbevordering en literatuureducatie pur sang: beeld en geluid, flair en humor. Of TVlivre van romanist Bart Van Loo, lang geen onbekende in de Vlaamse Sausage Machine. Vandaag dus niet over de kat van Appolinaire, wel over Liliane Wouters en Henry Bauchau, de oudste nog levende Belgische schrijver.

 @Bart Van Loo

You’re gorgeous, man! I’m your fan4ever! Ik kijk uit naar je nieuwe boek (september 2010), een beau livre, over Elsschot, Antwerpen en Coraline. Kun je geloven dat ’Coraline’ me intrigeert? Ik zag je cover uitgerekend op de dag dat WordPress zijn nieuwe thema ‘Coraline‘ lanceerde. En zo-even prezen ze Oulipo als thema aan. Raar maar waar. Ze kijken door een Franse bril voor hun namenkeuze? Maar à propos, die Coraline, wie wat waar nanana???

Veel succes, Bart!