The Sausage Machine

februari 19, 2011

zaterdagmorgen | de EU-president dicht

Filed under: Uncategorized — janien @ 10:22 am
Tags: , ,

een bewolkte zaterdagmorgen| lente aarzelt in de winterlucht | een man laat zijn hond uit | twee-eenheid | trouw | lof van een oude waarde | de ruikbare stilte De dichtende EU-president, politicus Herman Van Rompuy, krijgt hier vandaag een ereplekje. Wat is het dat me … Een soort van heimatgevoel dat bindt, van Vlaamse trots, mag het, en, ongetwijfeld sterk, mijn zwak voor poëzie, voor taal en na … Read More

via The (new) Sausage Machine

februari 11, 2010

27 golven rollen / Samen de bibliotheek binnen / …

 … Herman Van Rompuy treedt aan! Aan het parodiërend dichten is Wim de Bie, de kersverse Nationale Mental Coach van 16,5 mio Nederlanders. Ik hoorde hem deze haiku naar ‘meester’ Herman Van Rompuy himself debiteren in De Laatste Show bij Michiel Devlieger op één. Vandaag vergadert een informele EU-top in Brussel in de Solvay Bibliotheek onder voorzitterschap van president Herman Van Rompuy. Een gedicht, een haiku, twee dichters op het web, een historische bibliotheek, één Europa: een mooie samenklank voor mijn oor. Met speciale dank aan Wim de Bie die de wereld dit leuke samenspel cadeau deed!

Tot slot: een screenshotje zelfreflectie van de Nederlandse Nationale Mental Coach op zijn optreden in De Laatste Show (10-02-2010). Zoals we dat van hem kunnen verwachten. Fris en fruitig. En hengelend naar (vrouwelijk) begrip …

   … Bij dezen. In reply to wimdebie: daar zegt u me wat! Gelukkig had u geen lilarozige of lichtblauwe zijden das om. Dat onzichtbare toetsje informaliteit slaat uw bedenking, toch.

Afbeelding boven: brandraam Solvay Bibliotheek Brussel.

november 21, 2009

Ook TSM feliciteert president Herman Van Rompuy. Met een haiku! TSM warmly congratulates Mr. President Herman Van Rompuy

@ President Herman Van Rompuy

Mijnheer de President

 Hartelijke felicitaties met ‘de rozen van TSM’!

 … En, kan het anders op een blog die ook een beetje literaire blog wil zijn, met een eigen haiku. Of mijn woordcreatie u ooit onder ogen komt, betwijfel ik zeer, maar ook ik ben niet ongevoelig gebleven voor de grote eer die de eerste minister van mijn land te beurt is gevallen. De woorden die ik u hoorde spreken, troffen me in het hart. Uw ‘naturel’, uw ‘echtheid’ voor de camera’s van de wereld, de rustige vastheid in uw stem waren me eens te meer opgevallen. U straalde integriteit en vastbeslotenheid uit. Uw filosofische diepgang, uw humor, lyrische bevlogenheid en retoriek konden me weer sterk bekoren.

De macht van het woord. Het woord als verzoener en als speelse en elegante diepgangmaker – nu eens niet als wapen … De kracht van poëzie. Een aanspraak op onze creativiteit. Mindfulness. Rustige vastheid. Geluksbrenger. Uw haiku’s gaan in vogelvlucht de wereld rond, en hoewel volgens professor Japanologie Willy Van de Walle die dichtvorm onvertaalbaar is, waagt de BBC er zich er toch al aan … Uw bijnaam van Haiku Herman, ook al eens Herman Haiku, klinkt steeds luider op.

Onder invloed van Vlaamse trots en grote bewondering (nee, u bent geen nobele onbekende in The Sausage Machine – u prijkt al van in de beginperiode op de blogroll en u staat als tag genoteerd), en de invloed van de ster- en haiku-meme (Europa, presidentschap, Japanse dichtkunst), wil ik u mijn gedichtje aanbieden. Een haiku-ode.

Het was Phara de Aguirre die me sterk aanporde om een haiku te schrijven, en Haiku140 van Chas Newport die me naar Twitter lokte … Om er mijn felicitaties voor u vorm te geven. Ik weet wel dat mijn haiku niet onder de regels van haiku140 valt, ik gebruikte Twitter enkel als drager van een ‘traditionele’ haiku die ik in herhaling heb doorgegeven: precies 140 tekens, dat wel.

Op Radio 1 frist(e) u zelf voor de (herbe)luisteraars de regels van die ‘gewone’ haiku nog eens op. Leuk toch, de president himself die gratis haikules geeft! Radio 1 heeft trouwens ook opgeroepen om haiku’s voor u te versturen naar hun forum. Mag ik u een tip? Bijzonder en mooi: op zijn Aardling-blog verwelkomt Stijn Vogels u als overlord met een leuke bewerking van Magrittes tot een nieuwe surrealistische creatie, én … een haiku. Of was u bij hem al geweest?

Eerlijk, ik werd wel wakkergeschud uit de roes van de lofzang … o, simpele duif … toen ik vernam dat u nog meer zou gaan ‘verdienen’ dan uw US-collega president Barack Obama. Fabelachtig. Onvoorstelbaar veel voor mij, kleine garnaal. Ik, Assepoester voor ze de prins ontmoette. Ik ging er even van hallucineren: u, als een piet piraat zware gouden munten scheppend in uw schatkist. De vleespotten van Egypte. Hoe zult u de terugkeer van de klassenmaatschappij verhinderen, begon ik me af te vragen. Met welke middelen de stijgende armoede bestrijden? De alleenstaande moeders van Europa en daarbuiten uit het slop halen? Maar dit terzijde. Ach, een dissonante alinea. Schrijven is schrappen, nee?

Hoe hoger aan de top, des te meer wind de boom vangt. (Een mens begint straks nog in haiku’s te denken … ) Geen wonder dat de journalist van de kwijnende krant, de jaloerse collega-politicus, de blogger zonder beter onderwerp zich verkneukelt in zijn woorden. Wat lees ik bijvoorbeeld op SeksloosOnthechte en gniffelende castraat, theewaterige mysticus, …

Herman gaat de koffiemachines bedienen tijdens de aanstaande EU-toppen en zal nieuwelingen als Roemenië en Bulgarije gaan inwijden in de edele kunst van het uitstel, de vertraging, de lege bewering, de valse ambitie. Enfin.

En verder: Sinds wanneer los je problemen op met haiku’s? 

Nanana. Tuurlijk kan kunst de wereld niet redden als je haar geen kans geeft. Manmanman, dit kan beter. Beetje goedkope poging tot satire toch. U kunt ermee lachen, zei u in al uw wijsheid, met al die spottende benamingen. Daarvoor moet je de ‘Dalai Lama’ van de EU niet zijn.

Vorige woensdag nog zag ik u naast H. M. Koningin Paola ‘tronen’ op de plechtige uitreiking van de Prijs der Nederlandse Letteren, een tijdje geleden ‘poseerde’ u met één van uw zonen en Marc Wellens voor mijn foto in de KBC-toren te Antwerpen, op de eerste samenkomst van de Antwerpse alumni van de K.U.Leuven … U merkt het, u hebt ook fans onder bloggende oma’s-alumni. Ik vernam bij Phara dat u zopas ook weer opa bent geworden… Hartelijk gelukgewenst!*

 Foto JB voor TSM, Antwerpen, 30-03-2009

Heel veel geluk, Mijnheer de President!

janien van The Sausage Machine

* In alle bescheidenheid. ‘t Is niet dat ik me tegenover u familiair en informeel wil opstellen. Ik ben me goed bewust van mijn ‘positie’. Weet ik mijn plaats wel in de hiërarchische structuur van de samenleving? Klinkt mijn ‘open felicitatiebrief’ al te pocherig en pretentieus? Het heeft alles te maken met de aard van het medium: bloggen is immers ook een krachtige vorm van ‘exposure’, profilering, of je dat nu echt wilt of niet. Of je je er sterk van bewust bent of minder of niet. Het is ook meer of minder inkijk geven in het grote dagboek van je leven. In verbinding en verbondenheid met velen, groot én klein.

november 19, 2009

De Koning, de toekomstige President, de bekroonde Schrijver, de Vertaler, … en wij, literatuurdocenten. Te Brussel, ten paleize, woensdag

De bloemencreaties in het Koninklijk Paleis kleurden oranje, die winderige woensdag waarop Albert II, Koning der Belgen, de Prijs der Nederlandse Letteren aan de kosmopolitische schrijver Cees Nooteboom overhandigde. Op de ererij had de bekroonde schrijver plaatsgenomen naast de koning, naast de koningin troonde eerste minister Herman Van Rompuy, de toekomstige allereerste president van de Europese Unie, Vlaming, dichter en blogger, straks één van de Groten der Aarde.

De Vlaamse minister-president Kris Peeters, die onlangs ook een boek uitbracht, verving cultuurminister Joke Schauvliege die wegens ziekte niet was kunnen komen. Wachtend op HH. MM., Cees Nooteboom en hun gevolg – met Linde van den Bosch, algemeen secretaris van de Nederlandse Taalunie, en juryvoorzitter prof. dr. em. Anne Marie Musschoot – had hij nog een praatje gemaakt met Ronald Plasterk, de Nederlandse minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, tot aan zijn ministerschap een bekend columnist en polemist. Ook de nieuwe Vlaamse onderwijsminister Pascal Smet had zich bij de uitvoerende macht gevoegd. Even voor 11.00 uur was de rijzige Guy Verhofstadt, Europees parlementslid, fractieleider van de Europese liberalen, haastig komen binnenwaaien. Had hij nog iets te lang zitten broeden op zijn magnum opus?

De meeste juryleden hadden eerder al plaatsgenomen op de eerste rij. Martijn Nicolaas, Karlijn Waterman en Steven Vanhooren, literatuurspecialisten van de Nederlandse Taalunie, waren mee druk in de weer met de goede gang van de zaken …

Op de grote schermen links en rechts hoorden we Cees Nooteboom gedeclameerd in het Russisch door één van zijn grote vertalers: Irina Grivnina. De toon voor Nootebooms kosmopolitisme was daarmee gezet. Irina Grivnina was, als ik me niet vergis, de enige dame met hoed in de koninklijke vertrekken. Een prachtige creatie, … gekocht in Amsterdam, vertrouwde ze me toe …

We waren van Brussel-Centraal samen door de Ravensteingalerij naar het paleis gelopen: Chris, Jeroen, die Irina Grivnina op de intercity Amsterdam-Brussel had ontmoet, Irina G. en ik. Vol verwachting op weg naar de plechtige uitreiking van de Prijs der Nederlandse Letteren 2009. Vereerd en verguld met de uitnodiging van de koning en de koningin.

Jeroen Clemens, literatuurdocent / Irina  Grivnina, vertaler Russisch
Chris De Commer, Rita Vanderheyden, Paul Heylen, Kristien Van Damme, Rudi Wuyts, literatuurdocenten.

Foto’s Janien Benaets, ‘gewezen’ literatuurdocent, blogger The Sausage Machine, 18 november 2009.

Update 2013. Cees Nooteboom 80 jaar: ‘Duitsland veranderde mijn leven’.

maart 31, 2009

Inauguratiezitting Alumni Lovanienses Antwerpen

Proeve van ondertiteling met een citaat uit de toespraak van gastspreker en alumnus Herman Van Rompuy, federaal eerste minister, die in zijn lezing Is de economische crisis alleen economisch? uit Het Financieele Dagblad (had u/je van een economist anders verwacht?) citeerde – alluderend op een toekomst vol hersteld vertrouwen in de banken:

Saaiheid wordt hip.

En hij voegde er schalks, niet zonder zelfspot, aan toe dat dat de reden was van zijn aanwezigheid op de stichtingsvergadering van de Antwerpse alumni van de Alma Mater. Zou hij advies hebben gekregen van zijn zoon Peter, speechwriter van beroep? Meer Van Rompuy over de crisis? Peter Van Rompuy schreef erover in zijn Knack-column, ook te lezen op zijn blog

Ik kan het niet laten van rekening houdend met mijn muziekkeuze bij het eerste videootje, te persifleren tot: saaiheid wordt hiphop.  :-)

Uw/je alumna
janien (gelegenheidsamateurfotografie) 

PS  Fw: Agenda Alumni Lovanienses Antwerpen: 1 oktober 2009, O.-L.-Vrouwekathedraal Antwerpen.

december 29, 2008

Vraag aan de dichter in de formateur

WINTER

Het laatste blad valt.

Kale staken steken uit.

De winter steekt op.

Herman Van Rompuy

(Portrettekening Anne Van Herreweghen) 

hermanvanrompuy08Begin december toonde ik een wintergedicht van Bart FM Droog. Het nieuws van de dag voert me naar nog een wintergedicht, een haiku van de nieuwe ‘redder des vaderlands’, formateur Herman Van Rompuy. Sinds gisteren zijn hij en ik even oud … Maar even bedachtzaam? Men rekent op het ‘rustige’, ‘chaosvreemde’ verstand van deze man die naast een economische ook een filosofische opleiding kreeg. Er komt nu gauw een nieuwe, duurzame (?) regering, voorspelt men.                                             

Herman Van Rompuy wordt de nieuwe premier, voorspelt men. Zal hij nog tijd over hebben om haiku’s te dichten, een gedicht van de week te kiezen, gouden woorden te publiceren, boeken aan te prijzen, m.a.w. zijn blog bij te houden? Ik durf te voorspellen van wel: er is voor hem volgens hem ook een leven naast de politiek, zeggen de media. En Herman Van Rompuy is lang niet de enige politicus met een creatieve pen en ‘literaire’ ambities. (En dan laat ik in deze post hun redenaarstalent nog buiten beschouwing.) Gisteren nog hoorde ik minister-president Kris Peeters in een radioverhaal niet zonder fierheid vertellen over het boek waaraan hij met veel zorg werkt.

Mijn vraag van de dag aan de formateur-dichter

Die haiku van de 21e eeuw, ik bedoel de 160, de sms-gedichtvorm van Sofie Cerutti op www.precies160.nl, zou dat niets voor u zijn, mijnheer de formateur? De hedendaagse variatie op een ‘oude’ vorm. Ik durf te voorspellen dat de 160 u precies past. Trouwens, uw collega-politicus  Frank Vandenbroucke kan zo’n sms-gedicht ook appreciëren. Hij was zo’n twee jaar geleden ‘Gouden Jurylid’ in onze 160-gedichtwedstrijd op deze blog. Maar of hij u over de schreef kan halen?

Bij dezen wens ik de dichtende formateur alle goeds!  Met een zucht van verlichting het nieuwe jaar in … ? Met een schone lei naar een nieuwe doorstart? En met een nieuwe dichtvorm naar zijn literaire toekomst?

Zou hij vandaag toch niet liever de schaatsen hebben aangebonden, nu het ook op de Kalmthoutse Heide vrieswintert?

Het Rubric thema. Blog op WordPress.com.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 493 andere volgers