The Sausage Machine

augustus 16, 2007

Wereldvrouw ILONA PLICHART in Peru

Filed under: Uncategorized — janien @ 1:10 pm

  

 aardbeving_peru_.jpg

Foto NOS Journaal Zware aardbeving in Peru, 16 augustus 2007, 29 minuten geleden (11.03 uur)

In diverse steden in het zuiden van het land viel de stroom uit en in de steden Chincha en Cerro Azul stortten slechtgebouwde woningen in.In de hoofdstad Lima was ook geen telefoonverkeer meer mogelijk.

Het epicentrum van de aardbeving lag zo’n 145 kilometer van de Peruaanse hoofdstad Lima, in de Stille Oceaan. 
Dit meldt NOS Journaal op zijn voorpagina van vandaag 16 augustus 2007.

Het slechte nieuws van de aardbeving in Peru deed mijn hart schrikken: Ilona Plichart is toch niet in gevaar? Gisteren ontving ik nog een mailtje van haar uit Peru … Ik hoop dat momenteel alles goed is met jou, Ilona!! Ik verneem dat de aardbeving Lima en de kuststrook heeft getroffen terwijl jij in het noorden onderweg bent.

Wie is Ilona en wat doet ze in Peru? Misschien één van de New 7 Wonders van Bernard Weber, het wereldwonder Machu Picchu bezoeken? 

                       machu-picchu.jpg                                                          

Bron: http://www.new7wonders.com/index.php?id=373

Niet Machu Picchu, wél Rio Blanco is de tag die bij Ilona past !! Wie de feeds van het mondiaal nieuws op de Wereldblog van Mo.be hier op TSM mee gevolgd heeft, weet waarom Ilona Pichart in Peru is: kort samengevat, voor duurzame ontwikkeling, m.a.w. deze wereldvrouw werkt momenteel als vrijwilliger in Noord-Peru.

Volgende week komt ze hopelijk veilig, gezond en vol nieuwe strijdbare ideeën en actieplannen met goed nieuws terug thuis in Vlaanderen.

                    ilona-kerk-en-leven.jpg

Foto: Ilona Plichart en mede-activist Nicanor op bewustmakingstournee in Vlaanderen
Foto Wim Hendrix (copyright) in Kerk en Leven

‘Wereldvrouw’ Ilona Plichart is een vrouw van de wereld met een passie voor taal en literatuur. Een wereldvrouw die zich bewust van de globalisering en de Noord-Zuid-problematiek in de strijd gooit voor duurzame ontwikkeling. Als er één vrouw is, die op TSM The Sausage Machine niet mocht en kon ontbreken, dan is het wel wereldactivist Ilona Plichart die haar vrouwenstudies, alfabetiseringsrapportagesleesgroepenwerk en leesbevorderingsprojecten en andere taal-, literatuur- en cultuuractiviteiten heeft onderbroken om als vrijwilliger de boerengemeenschappen in het noorden van Peru te ondersteunen. Met hart en ziel en veel talent en kennis van zaken is ze op zoek naar oplossingen voor het probleem van de mijnbouwmultinationals die mensen en milieu zouden kunnen bedreigen. Op de Wereldblog van MO.be, dat mondiaal nieuws brengt, kunnen we haar verslagen volgen. Vandaag wachten we na het nieuws over de aardbeving in grote spanning op nieuws van haar.

Wie is MO.be? MO.be stelt zichzelf even voor.

  • MO.be brengt mondiaal nieuws via het Wereldmediahuis en het nieuwsagentschap IPS dat 350 correspondenten uit het Zuiden nieuws laat doorgeven uit 150 landen.
  • MO.be zorgt ervoor dat de mening van bekende en minder bekende experts, binnen- en buitenlandse politici en andere opiniemakers uit de wereld gehoord wordt. Wat zegt Noam Chomsky over het aanslepende conflict in Irak? Hoe reageert José Bové op de hervormingen in het Europese landbouwbeleid? Welk pleidooi houdt Wangari Maathai om de Kyoto-doelstellingen te halen? Of dichterbij: hoe evalueert Karel De Gucht het belang van België in de wereldpolitiek?
  • MO.be biedt ook grondige analyses van tendensen of belangen die de mondialisering vormgeven. Een goed geargumenteerde analyse over de politieke islam, een diepgravende reportage over de toenemende macht van India en China, een onderzoek naar de illegale wapenhandel vanuit België… Want zonder inzicht in de achtergrond, blijft nieuws een fait divers. 

Terug naar Ilona Plichart die haar hart volgde en met al haar verstand en handen vol overgave naar Peru vertrok, voor de tweede keer in haar jonge leven, en die er nu al van droomt om er samen met haar man weer te kunnen terugkeren om de levensomstandigheden van de boerengezinnen te verbeteren.                                              

                                                                                 andeswikipedia.jpg  peruwikipedia.png   

Plane’s view of the Andes by Yuval Gelber  /  Wikipedia                                                            

België, ligt dat in Madrid“, die vraag kreeg Ilona Plichart, in Lima, de hoofdstad van Peru, van waaruit ze op doorreis vertrok naar de regio’s in het noorden van Peru. Lima is het gebied dat deze dagen door de aardbeving getroffen is. 

Ik citeer uit Ilona’s blogpost uit Lima van 20 juni 2007 op de Wereldblog, die vroeger ‘Brieven uit de wereld’ heette:
Een rustpunt in deze krioelende miljoenstad vol armoede en bouwwoede die Lima heet, is de krant lezen. Ik ben meer dan verbaasd om in La República het laatste deel van een driedelige reeks over het mijnbouwconflict Majaz, Viaje al Centro de Majaz, aan te treffen.


Sinds 2004 al woedt in Noord-Peru een conflict waarbij boerengemeenschappen, lokale organisaties en ngo’s zich verzetten tegen de komst van de Majazmijn, die de ambitie heeft om de grootste kopermijn van Latijns-Amerika te worden. In de zomer van 2005 maakte ik in Noord-Peru een woelige periode mee van protesten en marsen, onthaald op geweld en foltering. Binnen twee dagen trek ik opnieuw naar het gebied. Ik hoop er van dichtbij te kunnen ervaren hoe de situatie geëvolueerd is en zal hopelijk mijn steentje bijdragen aan de voorbereiding van het volksreferendum, gepland op 30 september 2007.


2 jaar lang heb ik het nieuws over mijnbouwproblemen in Peru gevolgd. Artikels, persberichten, rapporten: via internetkanalen bleef ik goed op de hoogte – dacht ik. En dan nu deze reeks in La República! Twee jaar geleden bestempelde dezelfde krant de protesterende boeren in Cajamarca en Piura als terroristen en narcotraficanten. Nu trekt journalist Milagros Salazar fotograaf naar de gemeenschappen op wiens gronden de mijn geëxploiteerd zal worden. De boerenbevolking wordt geciteerd, de tocht naar het onherbergzame gebied wordt treffend beschreven. In het laatste artikel doet de journalist verslag van de louche manier waarop het mijnbouwbedrijf toestemming probeerde te verkrijgen om de gemeenschapsgronden te verkrijgen. De Peruaanse wetgeving stelt dat de boerengemeenschappen autonoom mogen beschikken over hun gronden. Een tweederde meerderheid van de algemene vergadering van de gemeenschap moet goedkeuren dat een buitenstaander gebruik mag maken van de gronden. Het mijnbouwbedrijf omzeilde deze wettelijke verplichting. Voor ingewijden vertelt het artikel hiermee niets nieuws. Wel nieuw is dat La República dit nieuws brengt. En dat, zoals reeds gezegd, 3 artikels de regio onder de nationale aandacht brengen.

Is deze berichtgeving een teken van een positieve evolutie? Groeit de kans dat het ´nee aan mijnbouw’, het ´jamaz majaz!’ (majaz nooit) van de boerengemeenschappen gehoord zal worden? Het citaat van de Peruaanse president Alan García in hetzelfde artikel doet twijfelen. Hij wil te allen koste het project Majaz laten doorgaan, maar zonder sociale schade en vervuiling te creëren. Is duurzame mijnbouw in de Hoge Andes überhaupt mogelijk? Wat denkt de bevolking ter plekke? Ik zal het in mijn komende brieven proberen uit te zoeken.

Ilona werkt dus als ontwikkelingsvrijwilliger. Ze is in dienst van een Peruaanse ngo, een partner van het Belgische Catapa catapa_finaal.jpg , dat opkomt voor de boerengemeenschappen in de Andes.

Anderen liggen op het strand of zitten op café, ik zet me in voor de boeren in Peru. Ik was altijd al geëngageerd. Milieukwesties, mensenrechten – het stopt niet aan onze grens. Het is ieders zaak. we kunnen niet onverschillig blijven toekijken.

Ilona Plichart aan het woord, onlangs in een interview in Kerk en Leven (‘het parochieblad’) van 23 mei 2007: “Op de bres voor Peru. Vlaamse Ilona op de barricaden”.

Op haar pagina’s op de Wereldblog lezen we:                                                     

Activist zijn in België is pure luxe. Een open deur, maar ik besef het nog eens nadat ik twee dagen lang met 6 – de chauffeur is nummer 7 – in een auto onderweg geweest ben over de bergwegen van Cajamarca. 20 uur rijden voor één bijeenkomst. Een gemiddelde waar geen Peruaanse activist van opkijkt.

cajamarcawikipedia.jpg      Foto: Aerial view of Cajamarca with Santa Appollonia Hill in foreground uit Wikipedia

Volgen we Ilona Plichart naar Cerro de Pasco. Ilona spreekt van “een dode stad, Cero de Pasco, la morte“, van waaruit ze bericht op 8 augustus 2007. De foto op haar blogpagina op Wereldblog vertelt zijn verhaal.

cerro-de-pasco.jpg

Verhalen had ik voldoende gelezen: over kinderen met lood in het bloed en met een leerachterstand. De beelden kende ik, van huizen aan de rand van een open mijnbouwput. Cerro de Pasco, niet alleen de hoogste, ook de meest vervuilde stad van Peru, wordt hier gezegd. Hoewel deze stad niet de droeve eer had in 2006 door de BBC uitverkozen te worden tot één van de tien meest vervuilde plekken ter wereld. Die eer viel wel La Oroya te deel, een andere Peruaanse mijnbouwstad. Om de beelden en verhalen echt te begrijpen, moet je Cerro de Pasco met eigen ogen gezien hebben.

Vol vragen aan TSM en de wereld eindigt ze haar bericht over Cerro de Pasco.

Hoe kunnen mensen hier leven, in een stad waar geen boom lijkt te groeien? Waarom zou je hier een winkeltje of een restaurant openhouden? Waarom zou je hier kinderen opvoeden? Die als enige toekomst hebben, ook in de mijn te gaan werken. Of hopen ze allemaal dat hun kinderen een beurs krijgen, en met een universiteitsdiploma naar een andere regio emigreren?

Zijn deze mensen niet geïnformeerd? Kan het hen niet schelen? Wen je aan alles?

Kunnen mensen overal wonen? De kracht van mensen lijkt onuitputtelijk. Maar waarom laten we het dan zover komen?

TSM denkt vandaag speciaal aan alle mensen in Peru, van het noorden tot het zuiden, getroffen door slechte levensomstandigheden of door natuurrampen. En zeker ook aan Ilona Plichart uit Vlaanderen die als vertegenwoordiger van Europa de belangen van de boerengemeenschappen in Noord-Peru zo goed en zo kwaad als het kan probeert te beHARTigen en te verdedigen

@ Ilona Plichart in Peru

Vandaag over Peru en over jou bloggen, Ilona, was wel het allerminste wat we konden doen … Daarvoor hebben we de tijd hier even stilgezet. We zijn vol bewondering voor wereldverbeteraars zoals jij! Het ga je goed! In spanning wachten we op nieuws.

peru.gif peru-people-camping-in-park.jpg

Beelden BBC News: The affected area / People camping in park

2 reacties »

  1. […] van (kinder)boekenvrouw, vrouw-in-vrouwenstudies en wereldvrouw Ilona Plichart die zich toen in het noorden van Peru inzette voor de boerengemeenschappen in hun strijd tegen de […]

    Pingback door Een school voor La Cascarilla. Solidariteitsoproep van Ilona Plichart en Maël Boutsen « The Sausage Machine — april 24, 2008 @ 10:29 pm | Beantwoorden

  2. […] ook poëzie ‘bedrijft’? En André dan? Ilona aan de andere kant van de wereld dan vorige zomer … als het niet te warm is, de omstandigheden het toelaten en het baby’tje in de […]

    Pingback door stadsgezicht een t(r)opical song « The Sausage Machine — augustus 5, 2008 @ 1:50 pm | Beantwoorden


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: