The Sausage Machine

november 23, 2008

Elke zin die ik neerschrijf, pas ik nog zo’n vier- of vijfhonderd keer aan. Of Peter Verhelst als hij aan een roman bezig is …

peterverhelst

Foto JB, 23 november 2008

Mee over mijn schouder kijken als ik over Peter Verhelst lees in Focus Knack van 17-25 november 2008? Peter Verhelst laat in zijn schrijversziel kijken in een interview door Geert Zagers. Kijk eens: ik vind dat een heel mooie leesopdracht in literatuuronderwijs. Ach neen. Ik steek geen vingertje op. Betutteling, daar gruwel ik van. Gewoon onder de aandacht schuiven. Dit is goed voor mijn oog. Voor mijn Mind’s I (dit boek zag ik op de tafel in mijn brede leef- en werk- en leeromgeving). En goed voor mijn hart, dat voel ik zoals het opspringt bij dit Zelfbeeld van een groot schrijver.

Vroegwinterse confidenties aan Peter Verhelst

  1. Bij elke opengesneden avocado zal ik aan jou denken, Peter Verhelst. Zoals nu, met waterdruppels parelend op de zachtgroene tot lichtgele bladeren van de savooikool. En vanuit het keukenvenster naar het telkens weer nieuwe wonder van de sneeuw en de roze strepenlucht in het oosten die meer voorspelt. Goed voor de maag ook. Voedsel voor ziel en lichaam.
  2. Bij bijna elke blogregel zal ik vanaf vandaag aan jou denken, Peter Verhelst. Elke blogregel ontstolen aan de tijd: slechts minutenlang. Niet gewikt en gewogen. Impulsief, spontaan en snel. Een momentane ingeving. Een bevlieging. Vliegensvlug vingerspel. Dit is het verschil tussen bloggen en een roman schrijven op de wijze van Verhelst. Hij doet het minutieus, niet minutenlang, urenlang, dagenlang. Fanatiek. Van mooi naar mooier mooist. Een taalkunstwerk met geheel zijn hart en zijn verstand. Aha. Hier ontpopt zich een overeenkomst met mijn bloggeschrijf: met mijn hart en mijn verstand. Vandaag opgedragen aan alle schrijvers, bloggers en trage en snelle romanschrijvers, dichters, toneelschrijvers, en ook aan de koks, de grote en de kleine. In Cool Memories (dit boek zag ik in mijn leef- en werk- en leeromgeving op andere boeken rusten, een opvallend formaat) na deze winterdag na Cecilia. Tijd en ruimte even bijna voorbij.
  3. En ja, Peter Verhelst, ik wil nog bloggen over jouw en Carl Cneutts keizerlijke nachtegaal. Die gaat echt niet uit mijn memory … En ik wil er mijn kleinzoontjes uit voorlezen of nog liever: me er door hen laten uit voorlezen. Liefst zo vlug mogelijk, langer dan de Nationale Voorleesweek nog duurt. Tijd en ruimte voorbij, kijkend, en luisterend naar de muziek der sferen.

2 reacties »

  1. […] doorbladerde ik zijn ‘nachtegalenboek‘ zo-even nog eens, en onlangs kreeg hij een post hier op TSM. Er valt zoveel over hem te vertellen, maar voor mij heeft hij de magische […]

    Pingback door De Herman de Coninckprijzen 2009. Smaken verschillen. « The Sausage Machine — januari 28, 2009 @ 7:05 am | Beantwoorden


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: